I AM X :: The Alternative

Het is eigenlijk vreemd dat Chris Corner het zo lang uithield bij Sneaker Pimps. Wie de man al live zag, weet dat hier een egotripper pur sang aan het werk is die zich maar node aan groepsdemocratie onderwerpt. Na drie albums had hij dan ook dringend een soloproject nodig en zie: dat viel zo goed mee dat een dik jaar na debuut Kiss + Swallow al een opvolger binnenvalt.

Is de muziek van Sneaker Pimps om rustig bij te chillen, dan gaat het bij I AM X linea recta richting discotheek. Eén waar de jaren tachtig nog altijd niet helemaal gedaan zijn, zo blijkt: Corner mengt in zijn eigen winkel gelijke delen Gary Numan en Depeche Mode met modernere electro-clash. Die cocktail is bijwijlen heerlijk explosief, maar op Kiss + Swallow bleven de songs hier en daar wat ter plaatse trappelen.

Voor The Alternative sleutelde Corner niet aan het recept, en dus veranderen wij niets aan ons oordeel: over het algemeen een fameus feestje, maar af en toe valt het wat stil. Maar wij zijn het zonnetje in huis en dus schenken we het glas halfvol: als het er op is, is het zo boenk dat de dipjes ruimschoots worden gecompenseerd.

"President" is een nog ingehouden opener, vanaf "The Alternative" is dat anders. Blijkbaar maakt Corner een erezaak van puike titelsongs, want net als "Kiss And Swallow" is dit van de betere synthpop. Even opzwepend is het uitstekende "Negative Sex" en de triomfantelijke singlekandidaat "Spit It Out". Corner heeft ontegensprekelijk het talent om een straffe popsong te schrijven.

Mogen nog in de pluskolom geschreven worden: "Nightlife" en afsluiter "This Will Make You Love Again". Met "After Every Party I Die" bewijst Corner ook wel een neus voor de beter songtitel te hebben. Dit is heerlijke post-modern sleaze; über-trashy uitgangsmateriaal dat een jasje van neonlichten niet zou misstaan.

Af en toe smijt de DJ van dienst op deze kleine fuif een foute schijf de draaitafel op, en dan valt alles wat op zijn gat. "Lulled By Numbers" dreint wat door, "Bring Me Back A Dog" heeft even weinig om het lijf als zijn titel. "S.H.E." pretendeert daarna iets dramatisch te zijn dat allesbehalve past. Ach ja: tijd voor een plaspauze is ook altijd nodig, en dan liefst op een moment er niets gemist wordt.

Conclusie? The Alternative biedt een aardige soundtrack bij een sleazy nachtje uit met af en toe een dood moment. Dat is niet erg, geen enkele zaterdagavond is één lang hoogtepunt. Behalve dan wanneer I AM X straks op Dour zal spelen: dan kan Corner de beste helften van zijn twee platen immers tot één geweldige set samensmelten. U danst toch ook?

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

negen − 1 =