Electric Eel Shock :: Beat Me

Wie popmuziek zelfs nog maar een klein beetje serieus neemt, doet er best aan Electric Eel Shock te mijden. Als de pest. Zeg niet dat we u niet hebben gewaarschuwd: dit stelletje scheve Japanners trekt momenteel samen met het al even smaakvolle The Bloodhound Gang de wereld rond om u de opvolger van Go Europe! voor te stellen, en blootstelling kan ernstige gevolgen hebben.

Het verwondert ons niets dat Electric Eel Shock op de hulp van een humoristische band mocht rekenen om de wereld mee rond te trekken. De Japanners hebben een Engelse uitspraak die de maag van iedere leerkracht Engels doet opspelen en de lyrics zijn er niet meteen minder vettig op. Wat dacht u bijvoorbeeld van "I’m solly I can’t speak English wééééééll, but I wanna sing a song fo you gúúúúúys…" of van "Lock-’n-loll can save the weúúúld…"?

Het is een potje vettigheid dat u op een bedje van clichématige rock-’n-roll uit de jaren zeventig en tachtig wordt geserveerd, waarbij er naar hartelust uit het repertoire van Led Zeppelin, Black Sabbath, AC/DC, Motörhead en Iron Maiden wordt geplukt. Alsof dat nog niet volstaat voor een komisch avondje, maakt zanger Aki er ook graag de gewoonte van met een heus afrokapsel op het podium te verschijnen, terwijl drummer Tomoharu met niets meer dan een sok over de edele delen achter het drumstel plaats neemt.

Dat de groep er live in slaagt spektakel te brengen, is dan ook niet verwonderlijk. Helaas lukt dat op plaat nét iets minder goed. Daar wordt de luisteraar al wat vlugger geconfronteerd met een muzikaal genre dat in een ver verleden tot de laatste druppel leeg bloedde, maar ook de grappen van Electric Eel Shock blijven nu eenmaal niet eeuwig grappig.

Wij geven nochtans graag toe dat we het de allereerste keer écht bestierven bij de kromme cover van Black Sabbath’s "Iron Man" en dat een tekst als "You are so drunk, fucker. Yes, you are. You stink of fish, you disgust me." geen slecht vervolg aan de grappen van Go Europe! breit, maar het nieuwe is er nu wel een beetje af.

Het gevolg is dat het geen zak uitmaakt of u nu Go Europe! of Beat Me in huis hebt. De correcte muziekliefhebber zal zeker beweren dat de eerste plaat veel beter is dan de tweede, maar het is in feite niets meer dan het verrassingseffect van die eerste confrontatie dat Electric Eel Shock zo speciaal maakt, en daardoor zijn beide platen in principe perfect inwisselbaar.

Uiteindelijk heeft dat vooral veel financiële voordelen. Als u al een plaat van Electric Eel Shock in huis heeft, dan kunt u Beat Me gerust in de rekken laten liggen. Als er u er nog geen in huis heeft, dan hoeft u tenminste geen beroep te doen op het dure importcircuit om iets essentieels van de groep in huis te halen. Maar in het beste geval pikt u ze natuurlijk gewoon eventjes live mee.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

16 − 3 =