Broken Social Scene :: Broken Social Scene

Na de grote doorbraak: de opvolger. Het is altijd hetzelfde en het is bij Broken Social Scene dus niet anders: Broken Social Scene is bijna, maar nét niet zo goed als zijn voorganger. Maar laat u dat vooral niet ontmoedigen om verder te lezen.

Met hun moeizaam bijeengeraapte laatste geld stuurden de jongens van Broken Social Scene hun allerlaatste promo-exemplaartje naar de indiesite Pitchforkmedia.com. Daar lag het maanden stof te vergaren in een doos ten kantore, tot een pientere schrijver alle bestofte promocd’s eens uitploos en als een blok voor de Canadezen viel. Een wat late lovende recensie was het gevolg en het spel zat op de wagen: in indiekringen werd BSS — hoe hard de bleekneuzen ook van het woord walgen — Een Hit.

Tot zover de waas van legende die rond voorganger You Forgot It In People hangt, feit is dat de naamloze opvolger op heel wat meer belangstelling mag rekenen. Op filesharingnetwerken was hij al lang te vinden en het duurde dan ook niet lang of op de eerste fora kwamen al reacties "dat hij toch minder is". Je zult maar Broken Social Scene zijn en die hete adem der verwachting in je nek voelen, al die tijd dat je in de studio zit te prutsen.

Je zult ook maar Broken Social Scene zijn en merken hoe groepslid na groepslid het druk krijgt met een nevenproject of een solocarrière (Stars, Apostle Of Hustle, Metric, Feist, …) en dus minder tijd heeft voor de moedergroep. Maar niet getreurd, dan worden er toch gewoon zes nieuwe groepsleden toegelaten om de gevallen gaten te vullen? Eenmaal je al eens met vijftien leden op een podium hebt gestaan, is de sprong naar 21 groepsleden nu ook niet zo groot meer.

Als producer-brein achter Broken Social Scene zul je ook maar meer budget ter beschikking hebben. Niets stond Dave Newfeld dus in de weg om de controlefreak in zichzelf helemaal los te laten. In die mate dat de groepsleden regelmatig in een àndere studio wat stoom gingen afblazen en en passant een losser opgenomen cd aan band toevertrouwden. Die wordt over ongeveer een half jaar uitgebracht, eerst is er Newfelds werkstuk.

Van bij opener "Our Faces Split The Coast In Half" is dat herkenbare BSS-geluid aanwezig: een meanderende opeenstapeling van een veelheid aan uitwaaierende gitaren, en gedreven baslijnen die de songs een jakkerende drive meegeven. In "7/4 (Shoreline)" is het geluid van You Forgot It In People nog het meest aanwezig. "Windsurfing Nation" is evenzeer vintage-BSS.

Niettemin is Broken Social Scene een stuk moeilijker te vatten dan die voorganger, en dat ligt aan de productie van Newfeld: de heldere hoekigheid van You Forgot It In People zorgde ervoor dat je de songs gemakkelijk beet had; hier denken we meer aan een stevige brok blubber die telkens je denkt er vat op te krijgen tussen je vingers wegglipt. Wat we willen zeggen: het klankbeeld is een stuk diffuser, minder helder afgelijnd. En als je dan vijftien partijen boven elkaar stapelt, wordt het al eens een beetje te wazig.

Het herkenbare geluid is er, maar de melodieënrijkdom blijft wat achterwege. Eenvormigheid en een soort gezichtsloosheid overheersen. Zelfs het van op optredens gekende "Major Label Debut" krijgt hier een lamlendig trage behandeling. Wie de meer opwindende, snelle versie wil, moet snel zijn: ze staat op de E.P. To Be You And Me die bij de eerste zoveel exemplaren van Broken Social Scene wordt gegeven.

Op "Ibi Dreams Of Pavement (a better day)" na springt geen enkele song uit de veel te veel hetzelfde brengende Broken Social Scene. Tot de epische afsluiter "It’s All Gonna Break". We herinneren ons de uitzinnige versie die de groep bracht in de AB Club in december, op plaat is het nummer opnieuw één lang feest. Het is wat laat, maar het maakt nog veel goed. Benieuwd wat die minder geproducete plaat zal brengen. Misschien staan daar de songs op die de groep hier onder al het geluid soms vergat.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

zeventien − 1 =