Mist :: Bye Bye

De Nederlandse droompoppers van Mist laten hun tweede album, Bye Bye, op de wereld los. De ingrediënten bleven ongewijzigd: breekbare popnummers die overlopen van melancholie en tristesse. Bye Bye is dan ook, zoals de titel al lichtjes indiceert, een plaat over afscheid in al zijn facetten.

De Amsterdammers slaan op deze plaat geen nieuwe paden in, maar maken de muziek die je van Mist mag verwachten. Ondertussen lijkt de band zelfs navolging gekregen te hebben, want bij het beluisteren van Bye Bye valt de gelijkenis in sfeer met Silent Alarm van Bloc Party onmiddellijk op. Alleen was Mist eerst en klinkt Bloc Party nog iets opgewekter en uitbundiger, waar het bij Mist allemaal heel wat ingetogener klinkt.

Wie nog op zoek is naar een droomplaat om mee in te dommelen, kan zijn zoektocht stopzetten. Bij het beluisteren van deze plaat duurt het geen vijf minuten of de realiteit ontgaat ons compleet. Het dromerige sfeertje dat dit album in zich meedraagt, slaat direct over op de luisteraar. "Only For A Moment" vat dat nog het beste samen. Een moment dat alles eindelijk eens anders is.

Mist klinkt vanaf de eerste luisterbeurt bekend in de oren en nestelt zich even onherroepelijk in je hersenpan als een roestvlek op je wagen. De zachtjes denderende gitaren, een slome drum en dan die heerlijk zwevende vocalen. Doordat de plaat je zowat in een trance brengt, lijkt het verschil tussen de nummers te vervallen. Stiltes vallen bijna niet meer op, het enige wat je hoort is het komen en gaan van instrumenten. Het wel heel minimalistische "How To Drain A Swamp?" bijvoorbeeld, drijft op een ingetogen pianomelodie, ondersteund door een voorzichtige akoestische gitaar.

Andere hoogtepunten op deze plaat die we u niet willen onthouden — we noemen er maar enkele, het zijn er heus meer — zijn: "Hips Of The Year" (met zo’n titel is een nummer gedoemd om onze favoriet te worden), "Relapse In Time", het spacy "Heart Surgery" en de wondermooie afsluiter "Reunion Song". Dat maakt samen veertien nummers die wij koesteren, ingepakt in een hoesje met een foto die een zekere Wijnandra Deroo speciaal voor Mist gemaakt heeft. Nou, nou, nou. Dan is de muziek mooier dan de foto. Niks persoonlijks hoor, Wijnandra.

U heeft het ondertussen vast al begrepen: Bye Bye is een plaat waar je niet direct vrolijker van wordt. Wie maalt daar om? Een beetje duisternis op tijd en stond weten wij wel te waarderen. Uiteindelijk maken de sombere liedjes van Mist ons nog steeds vrolijker dan de vrolijke onzin die dagelijks langs diverse radiozenders onze woonkamer probeert binnen te sluipen. Een beetje meer Mist op de radio, dat zou geen kwaad kunnen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

zeven + 6 =