Zita Swoon :: A Song About A Girls

Intelligentere mensen dan onszelf — jawel, ze bestaan — hebben ooit beslist dat Moondog Jr. van dan af Zita Swoon zou heten. Een evolutie die wij ons nog geen seconde beklaagd hebben. A Song About A Girls — geen tikfout, we blijven het zonodig tot in den treure herhalen — is een voorlopig hoogtepunt. Met de belofte van nog hogere toppen ongetwijfeld in het verschiet.

De release van A Song About A Girls heeft heel wat voeten in de aarde gehad. Na een periode waarin Stef Kamil voortdurend verstrikt was in projecten van anderen, wilde hij een egojaar inlassen. In de praktijk betekende dat een heel persoonlijke Carlensplaat zonder de rest van de band, die trouwens al behoorlijk was uitgedund na het vertrek van Bjorn Eriksson (gitaar) en Thomas De Smet (bas). Om dat uit te voeren, moest Carlens op zoek naar een gelegenheidsgroep die de kronkels in zijn hoofd wilde op plaat zetten. Die vond hij in de personen van Karel De Backer (drummer van Kowlier), Mirko Banovic (bassist van Arno), Guy Van Nueten en de onnavolgbare Mauro, u allen wel bekend. Het resultaat was een popplaat met een heel powerful geluid. Maar laat dat nu net zijn wat Stef Kamil niet wou. Gevolg: Carlens dook opnieuw de studio in en nam de plaat doodleuk nog eens op met zijn vertrouwde muzikanten.

Wat daaruit is voortgekomen, is op zijn minst verrassend te noemen. Er zijn geen zekerheden meer in het leven: geen spatje disco op de hele plaat, maar wel zachte, melodieuze popnummertjes afgewisseld met heuse Franse chansons. Stef Kamil Carlens’ egoplaat is veel fragieler dan wij ooit hadden durven vermoeden en ontroert onophoudelijk met een haast kinderlijke openheid. De stem van Carlens, die anders na een volledige plaat wel eens durft te gaan vervelen, is hier het perfecte, sfeerscheppende instrument. En wanneer zijn stem alleen niet volstaat, haalt hij er gezwind gastzangeressen bij à la Neeka en de immer verrukkelijke Axelle Red.

Stef Kamil in het Frans is toch wel de grootste nieuwigheid op A Song About A Girls. En dan hebben we het niet over het gebrekkige schoolfrans van Els Pynoo bij Vive la Fête (waarvoor we overigens toch telkens weer smelten), maar gedegen teksten met een uitspraak waar wij in het aanschijn van onze leraar Frans enkel van konden dromen. "Intrigue" en "Individu Animal" (let vooral op de percussie) zijn al pareltjes, maar "De Quoi a Besoin l’Amour" is absoluut onze favoriet. De bijdrage van Axelle Red heeft daar zonder meer veel mee te maken. De Limburgse zangeres en kakelverse actrice (haar eerste speelfilm Ellektra loopt nu in de zalen) vormt hier de ideale tegenspeelster voor Carlens’ gevoelige snaar.

Uiteraard trekt Zita Swoon zich ook in het Engels nog altijd aardig uit de slag. Naast de traditionele Josiesongs (kleine verhaaltjes waarin het personage Josie de hoofdrol speelt) "Me & Josie On A Saturday Night" en "Josiesomething", hadden wij het vooral voor het dromerige "Hey You, Whatshadoing?" en de eenvoud van "100" in het gezelschap van Neeka. Zwakkere nummers zijn er trouwens op A Song About A Girls niet meteen te vinden.

A Song About A Girls is ongetwijfeld het beste wat Stef Kamil Carlens gemaakt heeft sedert zijn vertrek bij dEUS. Een introverte, sobere Carlens is een verkwikkende vernieuwing. En toch blijft er dat stemmetje in ons hoofd dat zich afvraagt hoe deze plaat zou geklonken hebben met de bijdragen van Mauro en de rest van de gelegenheidsband. Misschien komen we het ooit nog te weten, als powerful wel beantwoordt aan de verlangens van Stef Kamil.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

1 + negen =