We mogen u vandaag iets vertellen over het mooie meisje Keren Ann Zeidel en de schitterende plaat die ze gemaakt heeft. Een ontdekking waarbij we ons verwonderden over zoveel schoonheid. Was het leven altijd maar zo eenvoudig…
Na twee Franstalige platen is Not Going Anywhere het Engelstalige debuut van Keren Ann. Ze maakt melodieuze, betekenisvolle popliedjes die op een gure decemberavond ergens bij het dekentje en het haardvuur thuishoren.
Keren Ann kent alvast haar klassiekers. "Not Going Anywhere" is een akoestisch nummer in de beste Simon and Garfunkel-traditie: rustig voortkabbelend, ontroerend en verbluffend eerlijk. En de zeeman uit "Sailor And Widow" is ongetwijfeld een verre neef van Sgt. Pepper van de Beatles. Zelfs de oude crooners sluipen even binnen in "Spanish Songbird".
Dat Not Going Anywhere een winterplaat is, wordt bewezen door "Polly" en "Right Now & Right Here". In "Polly" brengt Keren Ann een kerstverhaaltje in pocketformaat, in een roes van echte dennengeur en flakkerende kaarsjes. "Right Now & Right Here" heeft iets weg van het obligate kinderkoor op de middernachtsmis: goedgelovig en fragiel, maar o zo mooi en puur. Niet toevallig wordt dat kinderkoor op het einde van de song dan ook effectief opgevoerd.
Zelfs de nummers die zich zogezegd afspelen in de lente, "End Of May" en het ijzige "By The Cathedral" ("it was in April"), bevinden zich temidden een voorjaarsstorm. Op het eerste zicht onschuldig, maar met een wrange nasmaak die maar moeilijk weg te spoelen valt. Zo zadelt Keren Ann de luisteraar die op zoek is naar antwoorden, alleen met nog meer vragen op.
Ook aan lyrische kwaliteiten geen gebrek bij Keren Ann. "Every beginning has a new screening of our broken plan", zingt ze op het scherpste nummer van Not Going Anywhere, "Road Bin". En in "Seventeen" horen we de pijnlijke waarheid "I will love you till tomorrow (…) maybe we’re here to forget".
Not Going Anywhere is één van de meest oprechte en gevoelige platen van het jaar, zonder ooit in de val van de sentimentaliteit te lopen die steeds ligt te lonken. Qua carrièremove kan Keren Ann’s overschakeling naar het Engels in elk geval tellen. De deur naar een internationale carrière staat wagenwijd open. Wat u betreft: uw verlanglijstje voor de kerstman wordt alweer een beetje langer. Kregen we dat verdomde haardvuur nu maar aan.
