110 min. / USA
Toen Robert Zemeckis in ’99 aan ‘Cast Away’ begon te werken, zijn Robinson
Crusoë-verhaal met Tom Hanks, wist hij dat hij tijdens de productie
een pauze van zes maanden zou moeten laten vallen opdat Hanks een
baard zou kunnen laten groeien en het nodige gewicht verliezen. De
doorsnee Hollywood-regisseur zou die tijd gebruiken om aan z’n
golfhandicap te werken, maar niet Zemeckis: die verzamelde de ploeg
die hij voor ‘Cast Away’ gebruikte
en maakte in de vlugte nog even een ander filmpje: de duidelijk
door Hitchcock geïnspireerde thriller ‘What Lies Beneath’.
Harrison Ford en Michelle Pfeiffer spelen de hoofdrollen als het
echtpaar Spencer. Hij is een soortement dokter die het veel te druk
heeft met zijn werk, en zij… Nuja, zij is de vrouw van een dokter
die het veel te druk heeft met z’n werk. Vanaf het begin krijgen we
hints dat er in het recente verleden dingen zijn gebeurd in het
leven van de Spencers die niet helemaal deugen: er is sprake van
een auto-ongeluk en van slippertjes van de kant van Ford. Maar nu
lijkt alles weer in orde te zijn.
Dan gaat de dochter des huizes weg om te studeren, en Pfeiffer
blijft voor een groot gedeelte van haar dagen alleen thuis in een
veel te groot pand, met veel te weinig om handen. Vreemde dingen
beginnen te gebeuren: een deur die vanzelf dichtvalt, de
elektriciteit die aan- en uitflikkert, vreemde geluiden… En wat
is er precies gaande bij de buren?
Ik zou u meer van de plot kunnen vertellen, en indien u de trailer
hebt gezien zou ik u waarschijnlijk niet eens iets nieuws zeggen.
Robert Zemeckis schijnt er immers niet echt op belust de
verrassingen in zijn plot voor de film te bewaren – wie de trailer
heeft gezien wéét hoe het in elkaar zit. Met ‘Cast Away’ deed de regisseur hetzelfde; die
trailer maakte ook al duidelijk dat Hanks wel degelijk van dat
eiland af zou raken. Hiermee geeft Zemeckis blijkbaar toe aan de
wens van de domme meute om alles van een film af te weten vooraleer
te gaan kijken. Mensen willen geen verrassingen, ze willen precies
weten wat hen te wachten staat. Ik kan niet zeggen echt veel
respect op te kunnen brengen voor dat soort mensen, of voor het
soort van filmmaker dat hieraan toegeeft.
Maar goed, dat geheel terzijde. Voor het geval dat u de trailer nog
niet kent, hou ik het hier maar bij wat de plot betreft. Als film
werkt ‘What Lies Beneath’ wonderwel, met een aantal zeer efficiënte
schrikeffecten en, met hoofdrollen als Ford en Pfeiffer, genoeg
starpower om eender welk verhaal een zekere interesse mee te
geven.
De geest van Hitchcock is voelbaar in elk beeldje van deze film: de
muziek en de badscènes zijn rechtstreekse homages aan ‘Psycho’, de
sprong in de rivier aan ‘Vertigo’ en het “gluren op de
buren”-principe in de eerste helft van de film refereert naar ‘Rear
Window’. Zo is praktisch alles in ‘What Lies Beneath’ een
eclectisch allegaartje uit het oeuvre van de “master of suspense”.
Het is moeilijk om dan nog een beetje een originele film te maken,
een film die op zichzelf kan staan en een eigen waarde heeft. Dit
exemplaar slaagt er in… Min of meer.
Als je de film een tweede keer gaat bekijken, merk je immers dat de
hele eerste helft wordt gespendeerd aan een losse flodder – een
plotlijn die nergens toe leidt. Bij een eerste visie weet je dat
nog niet, en heb je dus geen enkele reden om niet geboeid verder te
kijken. De tweede keer, daarentegen, heb je dat wel door, en je
beseft dat de filmmakers je aan het bedriegen zijn. Dat de echte
plot pas na een uur vorderingen begint te maken. En dat is een
soortement bedrog dat Hitchcock nooit goedgekeurd, laat staan
begaan zou hebben.
Op een oppervlakkig niveau is ‘What Lies Beneath’ professioneel
gemaakt amusement. Maar als u mij vraagt what lies beneath… Dan
moet ik antwoorden: bitter weinig.
http://www.spielberg-dreamworks.com/whatliesbeneath/
