Disturbed :: Believe

In de reeks ‘Nu-metal-bands die niet Nu genoemd willen worden’: Disturbed, de mannen van de hits "Stupify" en "Down with the sickness", hebben een nieuw album. Volgens uw dienaar valt Believe best te pruimen.

Over de verkoop van het nieuwe album kan Disturbed alvast niet klagen: een goede week na de release stond Believe op de eerste plaats in de Billboard Albums Chart in de States. En dat terwijl de videoclip van de eerste single, "Prayer", die aan de hand van beelden met allerlei rampen een allegorische verwijzing naar het bijbelverhaal van Job moest zijn, niet als tv-uitzending gedistribueerd mocht worden.

"Prayer" opent ook het album en zet meteen de juiste sfeer. Terwijl de basis voor de songs niet zo veel verschilt met die van The Sickness, worden de nummers zelf verder opgetrokken door meer variatie, ritmewisselingen, en vooral door de meer melodieuze zangstijl die zanger en frontman David Draiman zich aangemeten heeft.

Het resultaat is dezelfde agressie en kracht als op het vorige album, gecombineerd met een groter dramatisch draagvlak, wat het allemaal minder eentonig maakt. "Liberate", niet alleen bijzonder gespierd maar volgens ons ook nog hét nummer van Believe, is daar de perfecte illustratie van. De ‘catch’ van de song doet sterk aan het recente werk van Fear Factory denken. Zelfs om een klasse knipoogje naar de gromstukjes van Jonathan Davis (Korn) zit Disturbed niet verlegen.

De grootste troef van Disturbed ligt ongetwijfeld in hun sterke ritmische onderbouw. De symbiose van het gitaarspel van Dan Donegan, prima ondersteund door bassist Fuzz, en de stevige ritmesectie van drummer Mike Wengren komt schijnbaar heel vlot tot stand. Vooral dan wanneer de basdrum het ritme van de hamerende gitaar overneemt, zoals bijvoorbeeld in "Rise" en "Awaken".

De invloed van de vakkundige assistentie van Andy Wallace, die de mix van Believe voor zijn rekening nam, is bijwijlen bijzonder duidelijk. Niet alleen zet hij het ritmische samenspel extra in de verf, hij doet de stem van Draiman en de melodie in de zanglijnen ook heel goed tot zijn recht komen. Zo klinkt "Mistress", tot ons genoegen uiteraard, heel erg als de herrijzenis van Life of Agony.

Met afsluiter "Darkness" trekt Disturbed dit nieuwe, minder brutale elan door in het extreme. "Darkness" is een akoestisch nummer waar Draiman laat zien dat hij wel degelijk meer zangcapaciteiten heeft dan menigeen verwachtte na The Sickness. Zelfs voorzichtig pianogetokkel en een zeurende cello zijn van de partij.

De inspiratie voor het nieuwe album haalden de mannen van Disturbed uit de dood van Draimans grootvader, 11 september, en de pedofilieschandalen onder de clerici in de States. Gelukkig hebben ze grotendeels afstand genomen van expliciete teksten over die onderwerpen. Nee, meer dan ooit is Disturbed bezig met het overwinnen van problemen die iedereen wel eens meemaakt, vandaar ook de titel "Believe".

Wat het album wel mist, naast nog meer variatie tussen de nummers en een iets zwaarder basgevoel, is een flinke cover van het kaliber van "Shout 2000", dat op de The Sickness furore maakte. Daarenboven is het zeer de vraag of Disturbed met dit album van de Nu-metal-smet af zal geraken, want het omgekeerde lijkt ons eerder het geval te zijn. Toch: Believe is, hoewel geen grootse plaat, absoluut het beluisteren waard.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

drie + negen =