Op zijn tweede plaat onderwijst de Fins-Boliviaanse soulzanger Bobby Oroza ons in Het Echte Leven en hoe het te leiden, verdeeld in twaalf hapklare sneetjes muziek. Laat dat hoevebroodje aanrukken en smeren maar!
De levensloop van Bobby Oroza klinkt bijna als een muzikaal experiment. Opgegroeid in Helsinki als kind van een Boliviaanse tangolerares en een Finse jazzgitarist greep hij al vroeg naar de gitaar om te vechten tegen de eindeloze Finse winters. Geen kille echo’s van melodieën in de verte of beenharde metal en meterslang haar – twee zaken die we wel wat meer gewoon zijn van dit arctische volkje – maar wel dampend hete soul. Ja, het is verleidelijk, maar neen: we gaan hier niet over sauna’s beginnen.
Zo belandde de man in 2019 in de stal van het New Yorkse Big Crown Records waar hij zijn plek deelt met onder andere Els Michels Affair en Lee Fields And The Expressions. Bediend door huisband Cold Diamond & Mink wordt er machtig en intens soul ten tonele gebracht. Een stijl die van oorsprong vooral een lofzang wil zijn van zielenpijn, erotiek of het verlangen ernaar, al gaat heer Oroza toch dieper. Dit heeft alles te maken met zijn persoonlijk leven: hij slijt zijn dagen namelijk niet met zuchtend door het raam te staren gehuld in hoogpolige coltruien, denkend aan Dat Ene Meisje. Neen, hij is vader, echtgenoot en sinds het stilstaan van de tijd door pandemische lockdowns, eveneens een handenarbeider. Jezelf ettelijke uren per dag in het zweet, het stof en de vuiligheid begraven, om dan, slechts héél even, te herrijzen als een hagelwitte feniks zodra de zessnaar en stembanden beroerd worden. En laat toevallig net dan een taperecorder in de buurt zijn.
Muzikaal klinkt nieuw album Get On The Otherside inderdaad zoals je kan verwachten van de betere soulplaat: zachte, warme gitaren, clean gespeelde drums en wat seventies orgeltjes. Dit alles wordt dan ingekleurd door ‘s mans fluwelen stem. Uiterst genietbaar, dat zeker. Het is echter de hiervoor geschetste achtergrond die de plaat tekstueel diepte geeft. De emotie in de zachte, soms bijna zuchtende zang drukt zijn dagdagelijkse realiteit uit: het is een uitblazen, een uitpuffen van een leeg lichaam. Breekbaar, omdat hij letterlijk op breken staat. Vandaar het te horen geluid; de muziek dient niet om pijn te doen maar om te zalven. ‘Ik heb afgezien, zodat jij het niet hoeft te doen’. Zie bijvoorbeeld “Blinding Light” of “Make Me Believe”. Al is het niet puur een klaagzang, want het leiden van een alledaags leven brengt ook nieuwe inzichten met zich mee. ‘Zet je ego opzij, en probeer lief te hebben op een puur empathische manier’, lijkt hij te zeggen. Een wijze les die ons bijgebracht wordt in onder andere “I Got Love”, “Real Connection” en “The Otherside”.
Nu goed, ook al is Oroza’s muziek uiterst geschikt om zijn lyrische escapades te begeleiden, toch klinken de meeste nummers na een tijdje toch wat veel hetzelfde. Hoe mooi de muziek ook is, soms durft de aandacht al eens te verslappen. Noem het gerust persoonlijke voorkeur, maar we hadden wel eens hetzelfde verhaal willen horen in een meer uitgeklede setting, bijvoorbeeld enkel met stem en gitaar. We kunnen het niet laten hierbij te verwijzen naar José Gonzalez, een andere Scandinavische bard met exotische inborst. Smijt onze suggestie gerust in de vuilbak, Bobby, maar aangezien je een begenadigd gitarist zou zijn, is het misschien eens het proberen waard.
