Nitin Sawhney is een molotovcocktail. De Brits-Indiase muzikant maakt een bevreemdende mix van triphop, jungle en drum’n bass met een scheepsregiment aan Orientaalse en Aziatische invloeden, authentieke instrumenten en een pleiade aan indrukwekkende gastzangeressen. Philtre, ’s mans recentste worp, houdt het niveau hoog.
Al van bij de eerste track, "Everything" grijpt Sawhney je bij je nekvel. Dit is Massive Attack op zijn best, dit is Portishead, maar dan beter. Op naar de tweede song en meteen al een eerste hoogtepunt. Tina Grace, een van de vaste gastvocalistes van Sawhney, zingt "Spark" de hemel in. Wat een stem! Wat een presence!
In het derde nummer, "Dead Man" horen we voor het eerst die unieke kruisbestuiving tussen Azië en pure westerse blues. Voor dat eerste zorgt de zang van Reena Bhardwaj, een Indische Bollywood soundtrackster. Wij sloten onze ogen en zagen een Indische sloppenwijk aan een prachtig strand, een vervallen blueskroeg die je eerder in Memphis verwacht, en een betoverend mooie deerne.
Diezelfde Reena Bhardwaj zingt "Mausam", wat ons betreft het nec plus ultra van de plaat, de hemel in. Multi-instrumentalist Sawhney jamt er op een dwarsfluit. Er is een leuke beat. En er is engelengezang. Meer moet dat niet zijn. Het jazzy "Journey" herinnert dan weer aan het beste van David Sylvian. Een ijle piano, enkele dreigende cimbalen, welk instrument bespeelt Sawhney eigenlijk niet?
De man studeerde af in het conservatorium, zo lezen we in de bio. Sawhney studeerde Westerse én Indische klassieke muziek, leerde flamencogitaar én jazzpiano spelen en stortte zich vervolgens in een resem punk- en rockbands, jazzcombo’s en zelfs het James Taylor Quartet.
Ondertussen zijn we aanbeland bij "Void". Stemsamples à la Enya vechten een robbertje met een dwarsfluit die zo uit Sprookjes voor 1001 Nachten lijkt weggeplukt. Ook "Koyal" nestelt zich, op een Portisheadbeat, in etherische sferen. Muziek om bij weg te dromen, liefst op een vliegend tapijt. In nummer tien, "Noches En Vela", horen we voor het eerst Sawhney’s flamencokunsten. Leuk.
Op zich hebben we nu al een superieure plaat, maar Sawhney weet niet van ophouden. "Mirage", "Throw" en "Flipside" beklijven niet voor 100 procent — wat niet wil zeggen dat ze slecht zijn. Metaalmoeheid? Nauwelijks. In "Brainwaves" vechten een human beatbox en Sawhney’s dwarsfluit een strijd op leven en dood, "Footprints" levert nog meer flamenco.
Sawhney haalt nog één keer fors uit met "The Search": een cocktail van superieure jungle, traditionele zang van Reena Bhardwaj, sitars en flamencogitaartjes. Benieuwd hoe dit live gaat klinken!
Philtre is een verbazingwekkende, sublieme verzameling songs die je meeneemt op een reis door de hedendaagse dance, Indische muziek, Bengaalse folk, traditionele flamenco, blues, oude soul, triphop en drum ’n bass. Deze plaat komt in ons eindejaarslijstje. Zeker weten. De mens concerteert op vrijdag 3 juni in de Brusselse AB. Allen daarheen.
