Op den buiten oogst men de vruchten van hard labeur. Zo ook in Sint-Denijs. Het gehucht met grootstedelijke allures haalt opnieuw kunst binnen langs trage wegen. Vierenveertig kunstenaars floreren langs zeven kilometer kouter- en kerkwegels. Vraag is: overtreft het tweede seizoen van Sint-Denijs-City het eerste?
Acrylverf op aluminium en PVC
Galerie Maurits van de Laar
Boerenverstand versus intellectuele hoogdravendheid: het contrast tussen landelijke logica en stedelijke waan is groot. De ratrace en wereldproblemen doen de metropool jachtig zinderen, terwijl een laffe dreiging van onweer de boer simpelweg verplicht het hooi binnen te halen. Deze parallel of tegenstelling inspireert. Zo plaatst Tinus Vermeersch een vraagteken bij de romantiek van een verloren landschap in de vorm van een hooimijt. Herwig Ilegems, de nieuwsgierige buurman in de serie Van vlees en bloed, stelt de menselijke verhouding met dieren in vraag. Hij maakt beelden waarin hij kop aan kop staat met beesten. “Head to Head”, de film die daarvan de neerslag is, is vertederend en een tikkeltje onrustwekkend.
De tegenspraak tussen landelijke en stedelijke manieren, leidt tot conceptuele pareltjes. “Darwinian Symphony” van Bart Stolle neemt het huwelijk tussen mens en computer op de korrel; de spanning tussen vooruitgang en ambacht. Zijn werk wordt gepresenteerd “In de zon”. In deze kroeg bij jonkheer Kris betaal je anderhalve euro voor een pint en snuif je een sfeer op die met uitsterven is bedreigd. Gooi een cent in de jukebox, geniet van wat morgen verloren is, en dans in het nu. Daar gaat het werk van Stolle ook over. Want, oh ja: “In de zon” kan je met Payconiq betalen.
Nostalgie en teloorgang, het gaat hand in hand. Toch tackelt Roeland Tweelinckx je emoties op een andere manier. Inwoners schrokken zich een bult toen hij de toekomstige bouw van appartementsblokken aankondigde met reclamepanelen tussen herkauwende koeien. Zijn materiële poëzie zorgt eerst voor verwarring en mondt dan uit in een glimlach of een grijns. “Straatstenen” van Marijn Dionys is dan weer zó subtiel, dat menig wandelaar eraan voorbijgaat. Wat lijkt op een achteloos achtergelaten rij bakstenen is een analogie op onze Vlaamse bouwcultuur.
Het initiatief heeft veel subversieve verrassingen in petto. John Van Oers, Tom Woestenborghs en Anthony Duffeleer spannen de kroon. Daarnaast is er een sterk aanbod van verfrissende nieuwkomers zoals Dominiek Colpaert, het Chocolade Collectief en/of het collectief Jon Barron, Juliette Vanwaterloo, Kristel Geerts, Diane Marie Uwase en Mouad El Bissaoui.
Het tweede seizoen van Sint-Denijs-City sluit naadloos aan op de succesformule van de eerste editie. Toch lijdt het een beetje aan de ziekte van deze tijd: de drang naar groei. Terwijl het motto van vertragen en consuminderen net gestresseerde stedelingen aantrekt, is het nieuwe parcours groter. Er is meer, er zijn extra locaties en er zijn nieuwe paden. Het is een kuitenbijter. Wanneer je bij elk kunstwerk en elke locatie de volledige duidingstekst wil lezen, kom je adem tekort. Je persoonlijke beleving dreigt te verdrinken. Misschien lees je beter gewoon niets. Laat de QR-code of het stratenplan voor wat het is, en volg je eigen pad. Want: het is niet erg om reddeloos te zijn wanneer je verloren bent in schoonheid.
Voor wie genoeg heeft van conceptuele installaties, is er een oerdegelijke aanbod schilderkunst. Enrique Marty verwerkt zijn liefde voor Rubens in een sentimenteel jeugdportret. Micha Baudenelle doet aan geverfde introspectie. Met “A Fish Among Us” stelt hij ons zelfbeeld op scherp. Ronny Delrue, Loïc Van Zeebroek en Bram Demunter beheersen eveneens de kunst van de kwast. Joëlle Dubois, gekend voor haar accurate observaties, kiest dit keer voor een installatie waarin zorg, herinneringen en verdriet aan een waslijn hangen te drogen.
En zo wandel of fiets je van de ene verwondering naar de andere. Er is spektakel, er is nuance, er is confrontatie, er is medeleven, er is kritiek, maar bovenal is er zeer veel schoonheid. De lijst van topkunstenaars is schier oneindig, het aanbod aan rustgevende landschappen is top. Trek je stappers of je slippers aan, bepaal je eigen tempo en kom jezelf onderdompelen in een overvloed aan spitsvondige, intieme en geniale kunst in een landschap dat je zelf maakt.
Sint-Denijs-City, loopt tot 21 september 2025, in Sint-Denijs (Zwevegem).
