De serie Your Friends And Neighbors is volledig opgebouwd rond Jon Hamm (Mad Men) en zijn looks die doen denken aan een Cary Grant voor het kleine scherm. De reeks vertrekt van een zeer leuke premisse waarbij je dan ook direct een acteur als Hamm voor ogen hebt. Een rijke man verliest zijn job en om de schijn op te houden, berooft hij zijn rijke buren en vrienden. Maar geen opvallende inbraken. Een luxehorloge hier, een luxehandtas daar, elders een schilderij vervangen door een vervalsing. Het soort dingen dat niet direct opvalt bij mensen die alles al in overvloed hebben. De vette knipoog naar To Catch A Thief is onmiskenbaar.
Dit deel van de reeks werkt goed en is de eerste afleveringen echt onderhoudend en leuk. Maar dan ontspoort het toch een beetje in de typische valstrik van Amerikaanse series. De titel van de serie is Your Friends And Neighbors omdat dit de mensen zijn die worden beroofd en cynisch geanalyseerd door Andrew Cooper (Hamm). Maar de serie handelt plots toch iets te veel over die ‘neighbors’ en hun besognes. En daar knelt het schoentje, want met die balans spelen is nu net het handelskenmerk van de bedenker Jonathan Tropper.
In zijn andere series lukte het hem aardig om de verhaallijnen van meerdere personages volleerd te jongleren. In Banshee (met Antony Starr nog pre-Homelander) neemt een crimineel de identiteit over van de overleden sheriff om enkele rekeningen te vereffenen. In Warrior (naar een idee ooit nog van Bruce Lee) volgen we een Martial Arts-specialist die in het San Francisco van de late 19de eeuw voor de triades werkt. Beide concepten lenen zich voor een patchwork aan verhalen die in elkaar verstrengeld het potentieel hebben het hoofdnarratief naar een hoger niveau te tillen. Maar waarom lukte het voordien wel en nu niet meer in deze Your Friends And Neighbors?
Een mogelijke reden is dat concept niet werkt voor elke setting. In een klein dorp of bij een migrantengroep werkt het, maar bij een bende rijke witte mensen niet. Misschien omdat het doorprikken van dit type medemens de afgelopen jaren al over z’n hoogtepunt heen is (al worden er voortdurend nog vaak oninteressante films en series over gemaakt). Maar ook omdat Banshee en San Francisco in beide eerdere series plekken zijn die onder hoge druk staan, plekken met een dreiging. Een kill or be killed vibe terwijl Tropper ditmaal kiest voor de rijkeluiswereld van Westmont Village, een fictief gehucht op een steenworp van New York.
In die wereld is er geen dreiging. Hier is geen fight or flight. Tropper maakt dezelfde fout als de makers van The White Lotus, Triangle Of Sadness, Big Little Lies, Glass Onion of Saltburn. Ze benadrukken de ironie en satire door de onthechting van deze mensen met het echte leven te benadrukken, hoe ze op moreel vlak totaal van god los leven. Dit creëert een dubbele laag van onthechting voor de kijker. Want om dit goed te doen werken, heb je een antiheld als gids nodig. Denk aan Keoghan in Saltburn of de familie Kim in Parasite. En die heb je hier met dat personage van Hamm te weinig. Genoeg om de hoofdlijn te willen volgen, hoe hij als gevallen rijke zijn levensstandaard wil behouden om geen gezichtsverlies te lijden en dan maar begint met het stelen van luxeproducten, hierbij in een laconieke voice-over zeer geslaagd de leegheid filerend van luxe. Maar in alle andere scènes werkt die onverstoorbare toon van de voice-over, dat ironiserende, net averechts.
De ambitie van Your Friends And Neighbors is (zoals veel series tegenwoordig) om eigenlijk een goedkope film van 10 uur te zijn. Met deze premisse zit er echter niet meer in dan een sterke reeks van 6 afleveringen, niet zoals nu 10. Het is een beetje verontrustend dat steeds meer series met deze ambitie beginnen te lijden onder het Kim Bauersyndroom (herinner u de serie 24). Al is het ook duidelijk dat de makers altijd stiekem hopen dat het uitdraait op een Lower Decks-moment (naar de befaamde episode uit Star Trek: The Next Generation). Maar de series waarin het een succes is, zijn op één hand te tellen. Vaak beginnen al die nevenintriges te irriteren.
Er komt waarschijnlijk wel een tweede seizoen en hopelijk leren de makers. Een kortere serie biedt niet alleen voordelen inzake focus op het hoofdpersonage, meer vertrouwen in de sterkte van de premisse, minder kans op overacterende nevenpersonages, strakkere pacing en geen gevoel van opvulling; het versterkt vooral ook de consistentie en de stem van de bedenker/schrijver van de reeks. Jon Hamm is de laatste jaren bezig aan een sterke reeks prestaties: The Morning Show, Landman, Fargo, … Hij heeft duidelijk de kwaliteiten om een sterk verhaal te dragen dat enkel op zijn personage is toegespitst. Hopelijk laten de makers hem geen tweede keer in de steek.
Your Friends And Neighbours is te bekijken via Apple TV+
