Als de aanvalsgolven tussen Bayern en PSG blijven ze maar komen, die nieuwe namen voor Pukkelpop. Ook vandaag worden er veertien nieuwe artiesten aan de affiche toegevoegd.
En zoals dat in Kiewit hoort, is het afwisseling troef. Wie wil, kan proeven van de jazz van Selah Sue and the Gallands, van de Belgisch-Japanse elektropop van het recent herdoopte Aili & Orson, de indie van Kids With Buns en de americana van Greg Freeman. Raggen kan bij de postpunk van Witch Fever en de compromisloze hardcorepunk van PLOEGENDIENST. Zeg niet dat Osdorp Posse u in 1994 niet gewaarschuwd had toen ze riepen: “hardcore leeft, en zal ook blijven”.
Hoe het met uw stramme knoken gesteld is, dat kunnen wij niet inschatten, maar ons kan u alvast ten dans vinden bij schoon volk als Aroh DJ, Otis, Wild Classical Music Ensemble, Josh Baker, Niels Orens, Chris Stussy, DJ-producer Fenrick en Oppidan. Gooi al deze dansmuziek echter niet zomaar op één hoop: er wordt in het persbericht gegoocheld met termen als ‘experimentele diepgang’, ‘dansdrift’, ‘aerial shell’ en ‘4×4 NUKG’. Dat klinkt allemaal haast even wazig als wanneer iemand over ‘meta’ en ‘kwantum’ begint wanneer je op het eind van de avond je bonnetjesvoorraad erdoor gejaagd hebt, maar wij hebben onze elektronische muziek nog steeds het liefst wanneer hij alle kanten uit schiet en zitten hier dus gebeiteld.
De wetten van het voetbal werden vandaag niet gerespecteerd. Bij de match waren het uiteindelijk niet de Duitsers die op het eind wonnen, maar sommige wetten zijn wél in steen gebeiteld: op het einde van vier dagen Pukkelpop wint de muziekliefhebber altijd.
