Gustav Klimt – The immersive experience :: Hortagalerie Brussel

In een op het eerste gezicht wat verloren hoekje van het Brusselse Centraal Station gebeurt iets wat wellicht voor vele passanten opwindender zal zijn dan hun dagelijkse tocht langs saaie stations, verlaten toegangswegen en vermoedelijk al even sjofele stationsbuurten. Je kan er jezelf onderdompelen in een exorbitante sfeer die normaal gezien enkel voorzien is voor ware kunst- en technologieliefhebbers. In de rij van immersieve tentoonstellingen geholpen door moderne technologie werd Secessionsboegbeeld Gustav Klimt onder handen genomen.

Gustav Klimt wordt vooral geassocieerd met de sfeer in het Wenen van net voor de Eerste Wereldoorlog. Klimt was uiteraard al veel vroeger een bepalende figuur in de kunstwereld. Door gebruik van een aantal bijzondere technieken, gekoppeld aan gevoel voor coloriek en met een focus op een vergilde leefwereld in het glamoureuze Wenen, brak Klimt met een aantal tradities. Zoals zo vaak werd een vernieuwer zoals Klimt eerst argwanend bekeken maar vervolgens omarmd door de goegemeente. Klimt klom op tot de bestverkopende schilder in de periode van net voor de Eerste Wereldoorlog.

Een dergelijke figuur koppelen aan moderne technologie om zijn werken ‘alomvattend’ en ‘immersief’ of ‘onderdompelend’ te maken, houdt altijd een zeker risico in. Het werk van een kunstenaar kan immers enkel op de juiste manier geïnterpreteerd worden wanneer men het kadert in de tijdsperiode, de omgeving, de innerlijke strijd van de kunstenaar en diens afkomst en werkomgeving.

De expo oogt zeker spectaculair. Het is bladgoud alom, en projecties op reuzengrootte. Waar men de structuur van het ornamentele en van de symboliek dient te zoeken, die toch zo typerend zijn voor Klimt, is echter niet duidelijk. Ondergedompeld wordt elke bezoeker, maar waarin is niet meteen duidelijk. Voor zij die affiniteit hebben met technologie is de expo een pareltje, maar brengt ze ons dichter bij de innerlijke strijd van de kunstenaar, verklaart ze waarom hij korte tijd – vlak voor zijn vroegtijdige dood in 1918 – aan de top van de kunstpyramide stond? Waarschijnlijk niet? Klimt mag dan misschien niet de meest spraakzame kunstenaar geweest zijn, en er zijn dan ook relatief weinig geschriften bekend waarin hij reflecteert op zijn kunst, maar dat maakt het juist zo belangrijk om zijn kunstwerken in de juiste context te zien.

Van een leidraad doorheen filosofie en aanpak is relatief weinig te zien. Adèle Bloch-Bauer op reusachtige grootte zien kan aantrekkelijk zijn, maar het verhaal achter Klimts keuze voor haar is nog duizend keer interessanter. Flanerend doorheen de diverse zalen zou er in principe een gevoel van de belle epoque in het Wenen van destijds dienen op te komen. Er komt bewondering op voor de hedendaagse technologie, maar dit voegt weinig toe aan de bewondering voor technieken en stijl van de kunstenaar.

De tentoonstelling Gustav Klimt – The immersive experience loopt nog tot 5 september 2021 in Galerie Horta in het Brusselse Centraal Station.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

3 × 2 =