Little X Monkeys :: Mystic River

Little X Monkeys klinken alsof hun wortels ergens in de Ozark Mountains liggen, in plaats van in het slaperige Namen. Met hun pretentieloze songs weten ze heel snel te boeien, na een paar luisterbeurten betrap je er jezelf op dat je aan het meeneuriën bent.

 

De groep slaagt erin om niet te klinken als een doordeweeks en kneuterig balorkest, want ze vermengen hun swing en country met een flinke schop onder je kont. Niet onverwacht, als je weet dat hun invloeden niet alleen Johnny Cash en Bob Dylan zijn, maar ook one-man-band Scott H Biram. Van die laatste hebben ze de ‘schop-maar-keet’- en punkattitude overgenomen.

 

De groep werd in 2012 opgericht door zangeres Marjorie Piret en gitarist François Xavier Marciat. Ze hebben hun start zeker niet gemist, in 2013 kwam er een EP op de markt, die ze in hun eigen living opnamen. De buzz die er nadien rond de groep hing, zorgden voor een paar opgemerkte optredens op het Moulin Bluesfestival in Nederland, en op het Cognac Bluesfestival in Frankrijk.

 

Voor de opnames van Mystic River bleef de groep nu ook weer lekker thuis. De songs klinken opvallend sec en sober: meer dan de eigen instrumenten (banjo, gitaar, drum, bas) en de herkenbare stem van Marjorie Piret hoor je niet. Hierdoor klinkt hun country nog rauwer en doorleefder. De belangrijkste troef voor de groep is zeker en vast het herkenbaar stemgeluid van Piret, haar stemtimbre geeft de groep nog wat meer Southern Belle-flair.

 

Little Creek Fellowship is een opvallende opener, inclusief vals einde. De aanstekelijke banjoriff swingt als de beesten. My Louisiana en All the Russian Dolls zullen zeker in de smaak vallen bij liefhebbers van het hardere gitaarwerk. Want Little X Monkeys is meer dan alleen een lieflijk groepje met een lieflijk zangeresje: ze trekken hun verhalen de 21ste eeuw in met scheurende gitaren, bonkende drums en een vette basgroove. Zelfs de kazoo wordt weer even hip, want er is een prominente rol voor weggelegd in This is the right day. Een lied met een verwarrende boodschap trouwens, moeten we nu die vreemdeling vertrouwen of niet?

 

Up in the sky heeft dan weer een verrassend Oosters tintje, met dank aan de Pirets stem en het banjoriedeltje. Heeft er iemand de geisha nog gezien? Mystic River duurt net iets meer dan 30 minuten. Dat is tamelijk kort, maar al bij al is dit debuut meer dan verdienstelijk. Bij de liefhebbers van het genre zal het zeker een tijdje in de bovenste schuif liggen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

twee × een =