GENTSE FEESTEN: Rape Blossoms :: “Ja, wij zijn sowieso geen echte popgroep”

Zoekt u nog een originelere plaats dan Sint-Jacobs en een minder voor de hand liggende band dan Gorki om uw Gentse Feesten in stijl in gang te zetten? Zak dan op 18 juli af naar 019 aan Dok Noord, want Rape Blossoms — vreemd genoeg nergens anders geprogrammeerd — staat in interessant gezelschap geprogrammeerd. Geef toe: een band die het moeilijk heeft om zichzelf te omschrijven, spreekt toch tot de verbeelding?

Een behoorlijk mysterieuze plaat hebben ze gemaakt, de vier van Rape Blossoms, dat een leerkracht, student-geneeskunde, doctor en marketeer in zijn gelederen heeft. Al lijkt Ruinenlust, de opvolger van de drie jaar oude splinterbom Starving Vultures At 7-Eleven, nog even onder de radar te blijven, de band ziet daar verandering in komen. Zanger David Defrenne: “Ik zie dat we veel verkopen tijdens optredens. We hebben nu ook voor het eerst een promoplan en een distributiedeal.” Over de periode rond de release mag de band alvast niet klagen. Ze mochten spelen in het voorprogramma van achtereenvolgens Nisennenmondai, twee keer Holograms en als kers op de taart postrocklegende Slint. “Voor Slint spelen, was iets apart. Daar sta je dan plots voor 500-600 man. Maar alle optredens waren anders”, aldus Defrenne. Gitarist Lennert Jacobs: “Het was toch wel kicken om voor zoveel volk te spelen. Ze zijn niet weggelopen. Achteraf hebben we ook wat platen verkocht. Maar ik vond alle afgelopen shows wel iets hebben.”

enola: Ik vond het niet zo verrassend dat Rape Blossoms met Holograms geprogrammeerd stond. Jullie leven met het postpunklabel?
Defrenne: “Het is meer afgelijnd wat zij doen. Met Rape Blossoms blijven we zoeken naar iets. Postpunk is zeker niet het enige genre waarop we ons toespitsen. Enerzijds is het een natuurlijke invloed, anderzijds willen we iets breder gaan. Onze vorige plaat was zelfs minder postpunk dan nu, maar ik denk dat we met een nummer als “In The Red” iets anders gedaan hebben. Ik denk dat mensen soms veel moeite hebben met onze muziek te omschrijven. Maar misschien is dat ook net goed. Ik vond de omschrijving van CVLT Nation (een online muziekmagazine dat focust op donkere muziek in al zijn variaties, n.v.d.r.) wel goed: diep, vol en mysterieus. Maar het klinkt altijd beter in het Engels.”
Jacobs: “Ik denk dat we meer dan postpunk zijn, ook niet zozeer duister, maar eerder mysterieus en ritmisch.”

enola: Over ritme gesproken: ik vond de combinatie met de krautrock van Nisennenmondai in de Vooruit zeer geslaagd.
Jacobs: “Ik ook. Ik hou van repetitieve, ritmische muziek zoals techno en krautrock. Nisennenmondai maakt niet echt nummers en beoogt meer sfeer terwijl het nog eens dansbaar is.”

enola: In tegenstelling tot jullie debuutplaat gaat Ruinenlust ook voor meer sfeer en diepgang. Is dat het begin van een zoektocht naar een nieuw geluid of zijn jullie er al?
Defrenne: “Het antwoord ligt ergens middenin. Enerzijds heb je langere nummers die misschien wat theatraler of bombastisch klinken. Anderzijds grijpen we ook wat terug naar tweeminutenpunk met een goeie synth erop. Ik vind de combinatie best geslaagd. Maar misschien moeten we nog wat meer experimenteren, minder denken in nummers. Vooral in onze eerste jaren hebben we te veel stilgestaan bij refreinen. Afsluiter “In The Red” is in dat opzicht een geslaagd experiment.”

enola: Ook in “VHS” pakken jullie het anders aan. De drummer houdt een vast drumpatroon aan. Een heel abstract nummer.
Jacobs: “Ja, wij zijn sowieso geen echte popgroep.” (lacht)
Defrenne: “Ik denk dat wij in het verleden veel goeie jams hebben weggegooid, gewoon omdat we dachten iets meer nodig te hebben, terwijl een muzikale lijn an sich harder of intenser kan overkomen. Om terug te komen op Nisennenmondai: je kan die ook moeilijk vergelijken met een andere band.”

enola: Dat is misschien ook het interessante aan Rape Blossoms: je weet niet goed waarmee te vergelijken?
Jacobs: “Het is de constante zoektocht naar…
Defrenne: (onderbreekt) Een nummer?
Jacobs: “Dat is altijd een moeilijke bevalling bij ons. We wachten eigenlijk altijd geduldig tot het goed zit.”

enola: Is dat de reden waarom we drie jaar op een nieuwe plaat moesten wachten?
Jacobs: “We hebben in twee fases opgenomen. Na de opnames vorig jaar in augustus in Antwerpen dachten we aan een EP of een 7-inch, tot onze bassist Wesley (Buysse) voorstelde om er nog twee nummers bij te nemen. Dat waren dan “Saturn” en afsluiter “In The Red”. Vooral bij dat laatste hadden we iets meer tijd om te experimenteren. Dat is dus een langer nummer geworden. Het proces van opnemen en mixen heeft ook lang geduurd. We wilden er gerust nog een paar dagen bij in de studio, maar het is goed dat we nu de plaat uitgebracht hebben. Anders had het iets te lang geduurd misschien.”

enola: Waar haalt een mysterieuze band als Rape Blossoms inspiratie?
Jacobs: “Op repetities.”
Defrenne: “We zijn al een paar keer van ruimte veranderd en ik heb het gevoel dat elk lokaal een kader is voor een nummer of drie. (algemene hilariteit)
Jacobs: “Het wordt tijd dat we weer veranderen!”
Defrenne: “Nee serieus, nu zitten we goed in de 019. Er hangt daar een goeie vibe. Nu, de plaat zelf speelt ook wel enorm in op het besef van tijd. De tijd dat je hier beleeft, verdoe je best met de volle goesting. Ik kom net terug van verlof uit Normandië en Bretagne, en dan komt dat tijdsbesef weer naar boven. We leven steeds sneller, maar tegelijk betalen we ook om trager te leven. Hoewel ik zelf aan yoga doe, hekel ik dat concept van traag leven, traag eten. “Slow Breath” gaat daar over. Tegelijk is er in de plaat die constante drang om te creëren, om iets achter te laten dat dan wellicht weer snel vergeten wordt, want we leven nu eenmaal in playlists die dagelijks veranderen. Maar misschien is er iemand die na 20 jaar dat stukje vinyl oprakelt vanuit een platenbak en die dat ding koestert. Ook dat is voor mij Ruinenlust. In Bretagne heb ik dan weer veel bunkers gezien die langzaamaan worden opgenomen door de duinen en de kust. Mooi hoe dingen wegebben, en dan heb ik het nog niet over hoe we zelf als persoon fysiek veranderen.”

enola: Misschien geven jullie dat gevoel ook onbewust mee met de muziek? Een luisteraard moet tijd nemen om Ruinenlust tot zich te nemen?
Defrenne: “Misschien heb je wel gelijk. Vinyl vind ik op die manier ook een interessant concept. Je moet er je tijd voor nemen. Ik ben ook aangenaam verrast dat veel mensen uit het buitenland de plaat willen bestellen.”

enola: Even terug naar de geschiedenis van Rape Blossoms. Hoe is de band eigenlijk ontstaan?
Defrenne: “Jonathan (Dhuyvetters, drummer) en Wesley kennen elkaar al van in het middelbaar. Eigenlijk heeft de band zijn oorsprong in het Meetjesland. Ik heb met Jonathan nog in een punkband gespeeld, maar Penguins Know Why was toen al aan het slabakken. Ik heb een paar jaar niets muzikaals gedaan tot Jonathan mij contacteerde om bij de band te komen zingen. Maar de voorgeschiedenis is nog grappiger: Wesley had, nadat hij Jonathan met een shirt van Death From Above 1979 had gezien, een mail gestuurd met de vraag of hij samen wilde jammen en zo is Rape Blossoms begonnen als iets Death From Above 1979-achtig. “
Jacobs: “Ik ben er een maand voor het eerste optreden bij gekomen.” (lacht)

enola: Tenslotte: hoe zijn jullie bij Pascal Deweze terecht gekomen?
Jacbos: “Ik ken hem al van vroeger. Eerst zouden we eigenlijk met Hein (Devos) werken, maar het paste niet in zijn schema. Ik heb dan Pascal gevraagd, omdat die een heel brede smaak en interesse heeft. Hij snapt ook wel waarmee we bezig zijn, hoewel hij meer bekend is in een andere wereld. Hij doet zeer uiteenlopende dingen. Hij heeft een breed referentiekader. Bij sommige nummers was het hem wel niet meteen duidelijk waar we naartoe wilden, al vond hij het best interessant dat dat ook voor ons gold: de constante zoektocht dus. Daardoor kon hij ons af en toe ook zelf interessante ideeën bijbrengen.”
Defrenne: “Of we iets opgestoken hebben van hem? In de mate van het mogelijke. We hadden niet zoveel tijd in de studio. Bij “In The Red” had Pascal wel eerst zijn twijfels. Eerst wilde hij er zelfs een Franse parlando in opnemen, maar dat plan is gelukkig niet doorgegaan. Sorry Pascal!”
Jacobs: “Je kan zo blijven experimenteren. Maar we kunnen leven met de plaat, al zijn we nooit 100 procent tevreden.”

Op vrijdag 18 juli speelt Rape Blossoms met Papaya en Burning Bright in 019 (adres: Dok Noord 5L) in Gent. Wie er niet kan bijzijn, kan Rape Blossoms ook aan het werk zien op Synergie Meeting in Zwevegem op zaterdag 23 augustus.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

18 + 8 =