Kyoka :: is (Is Superpowered)

De Japans-Duitse tech-wizard Kyoka begon enkele jaren geleden koortsig aan de knoppen te draaien in het Berlijnse nachtleven. Raster-Noton hoorde dat het goed was en zij zijn niet langer de enigen. Haar debuutplaat is er één om in het holst van de nacht je hartslag mee tot ongekende pieken op te drijven.

Het prestigieuze Raster-Noton staat al langer bekend als een label dat constant op zoek gaat naar artiesten die met een oog voor kunst en techniek experimentele elektronica willen brouwen. Eén van hun meest recente ontdekkingen is deze Kyoka, van wie ze eerder al de ep iSH uitbrachten: een collectie hypnotiserende dreunende beats die door distortion uit elkaar gereten werden. Haar eerste langspeler is (Is Superpowered) verbreedt het geluidspalet met vocals en bredere genre-invloeden, maar is nog steeds voornamelijk een snoepje voor de meerwaardezoeker in de technoscene.

Kyoka bouwt de sfeer zorgvuldig op. Ze laat haar album uit de duisternis opdeemsteren met een krassende grain op de intro “Intl-A_Bln”, om vanuit een donkere gang op de dampende dansvloer te belanden met “Flashback”, een midtempo technonummer met een ontmenselijkte stemsample die als extra beat over de melodie heen dwarrelt. Geen party starter, maar een atmosferische compositie die als intrigerend visitekaartje geldt. Het tempo wordt opgedreven voor “Lined Up”, een meedogenloos verknipte collage van beats en vocals die als de technopendant van Miss Kitten kan tellen, met een lichte jungle-injectie middenin.

Doorheen de hele plaat wordt er meesterlijk omgesprongen met stemsamples, die als een extra instrumentale laag doorheen de composities verweven zijn. Zo geven ze de songs een extra dimensie, in plaats van de sfeer met teksten naar hun hand te zetten en op die manier al te vaak de eigen vibe van de luisteraar te doorbreken. In “Rot Neu” werken ze perfect als een sirenenzang die efemeer doorheen de aanzwellende beatsgolven galmt.

In tegenstelling tot het meer monotone geluid dat de Berlijnse albums vaak kleurt, pint is (Is Superpowered) zich niet vast op een genre. De rode draad is uiteraard techno pur sang, die in nummers als “Rollin’ & Tumblin’” en “Moonboots” aan Marcel Fengler doet denken: songs met dat typische Ostgut Ton-geluid om in de halfnaakte lijvenmassa van de Berghain-vloer te gooien aan het einde van een woest 48-urenfeest. Nog minder ontziend is het industriële vuurgevecht van “Piezo Version Vision”, dat bij momenten zelfs bij digital hardcore lijkt aan te leunen. Het kan echter ook zachter, zoals in de meer glamgerichte trip “New Energy Shuffle” of de onderkoelde hypnotrance van “Toy Planet”.

Met het loungy “Mind The Gap” eindigt de plaat minder intrigerend dan verwacht. Met dit nummer als verpozing middenin had het album nog langer blijven nagalmen, maar dit is de enige blaam die je is (Is Superpowered) naar het hoofd kan gooien. Met deze bevreemdende trip zet Kyoka zich meteen naast genrekunstenaars als Holly Herndon en Marcel Dettman.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

19 − 16 =