Shed :: The Killer

Er bestaan verschillende soorten moordenaars; zij die bloeddorstig hun prooi verscheuren, en zij die zich als een sluipschutter opstellen om plots meedogenloos toe te slaan. The Killer van Shed behoort tot die tweede categorie. Minutieus richt hij de technoscène koeltjes te gronde.

Het Duitse talent René Pawlowitz heeft meer alter ego’s dan Michael Phelps olympische medailles. Sinds een jaar of vijf scoort hij als Shed met duistere elektronica. Vooral het album The Traveller, een conceptplaat gevuld met Berlijnse dubtechno, leverde hem lovende kritieken op. The Killer borduurt verder op dat dubby geluid, maar de Duitser kletst er een fikse homp smerige modder tegenaan. Verschillend van zijn voorgangers verschijnt het album dan ook niet op het huislabel van de Berlijnse danstempel Berghain, maar wel op Modeselektors 50 Weapons.

The Killer komt maar moeilijk op gang. Opener “STP3/The Killer” is beschonken ambient en de vervelende stemsample in “Silent Witness” gaat al snel op de heupen werken. Pas bij het derde nummer, “Come By The Night”, verschuif je je naar het puntje van je stoel. Zes minutenlang viseert Shed hier de Detroitse technoscène. Tussen steegjes vol galm en troebele beats in, doorklieft hij het genre met zijn snijdende synthesizers. Het nummer eindigt geluidloos; een doodse stilte spreekt boekdelen.”Day After” gaat nog een stap verder, en is pure Aronofsky-waanzin. Wie dacht dat Skrillex gevaarlijke elektronische muziek maakt, raden we aan om dit nummer eens te beluisteren.

Pas na enkele luisterbeurten valt op hoe traag het tempo van The Killer is. Shed moet het dan ook niet hebben van een hels ritme, maar wel van de opbouw en van de interactie tussen de nummers. Zo versterken schimmige interludia als “Gas Up” en “The Praetorian” het onbehaaglijke gevoel, en trekt afsluiter “Follow The Leader” finaal een dens mistgordijn op. De combinatie van de desolate pianotoetsen en de flarden drum ‘n bass had niet misstaan op Solaris van drum ‘n bass wonderkind Photek.

Het is gevaarlijk om al te overhaaste conclusies te trekken, maar 2012 kan wel eens bijzonder interessant worden voor de techno. Na de minimal-opleving van de afgelopen jaren, waarbij alles steriel en repetitief klonk, lijkt er een nieuwe beweging te zijn opgestaan. Want net als zielsverwant Actress maakt Shed komaf met alle conventies die het genre eigen zijn. Niet toevallig heten hun platen R.I.P. en The Killer. De vierkwartsmaat is nog steeds aan zet, maar invloeden van ruis, ambient en Burialesque elektronica maken hun intrede. Al wat we kunnen, is aan de zijlijn genieten van dit exquise spektakel en ons ongeduldig afvragen naar waar het nog zal leiden.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

5 × vijf =