Peter Broderick :: http://itstartshear.com

Bella Union, 2012

Peter
Broderick
is van vele markten thuis. De jonge Amerikaan weet
heel wat instrumenten te bespelen en is dan ook een veelgevraagd
gastmuzikant. Zo is hij onder meer te horen op de gelijknamige
debuutplaat van A
Winged Victory for the Sullen
en fans van het Deense Efterklang zagen hem
hoogstwaarschijnlijk al eens opduiken als extra bandlid tijdens een
optreden. Tussendoor voorziet Broderick ook nog allerlei kortfilms
en documentaires van een streepje muziek.

We zouden haast vergeten dat de jongeman ook best wel een
aardige singer-songwriter is. Met ‘http://itstartshear.com‘ heeft
Broderick eindelijk nog eens aan zichzelf gedacht. Hij werkte samen
met vriend en componist Nils Frahm bijna drie jaar lang aan zijn
derde soloalbum.

Maar een internetadres als titel voor een plaat? Het lijkt een
marketingstunt, maar dat is het volgens Broderick niet. En mocht
het er wel een zijn, dan is het in ieder geval zo voor de hand
liggend dat het origineel wordt. Dat de Coldplays en
Rihannas van deze wereld daar nog nooit aan gedacht
hebben!

Peter Broderick heeft met die titel naar eigen zeggen iets
nobeler doeleinden voor ogen. In het downloadtijdperk durven
artwork en songteksten, de tastbare elementen van een album, wel
eens naar de achtergrond te verdwijnen. Jammer, vindt Broderick,
dus besloot hij de titel van zijn plaat te linken aan een website,
waar hij alle songteksten van ‘http://itstartshear.com‘ uitvoerig
toelicht. Aan u om uit te maken of u dat leuk vindt of niet.

Hoe zit het nu eigenlijk met de plaat zelf? Na ettelijke
luisterbeurten valt vooral op hoe hard Broderick zijn eigen wereld
wilde overbrengen op ‘http://itstartshear.com‘. Dat
resulteert in een eclectisch ensemble aan songs, van zacht en
nostalgisch tot rijk georkestreerd en donker.

‘I Am Piano’ begint zo stil dat je Broderick de pianotoetsen
hóórt indrukken. Daarboven ontspint zich een melodie waarin
strijkers, xylofoon en stem elkaar moeiteloos weten te vinden.
Héérlijk. ‘A Tribute to our Letter Writing Days’ is een ode aan de
liefdesbrief. Broderick laat het repetitief gezongen “Send a
letter” weerklinken in de melodie en tilt het nummer via een brugje
na 5 volle minuten naar een dromerig einde.

De titeltrack is dan weer van een heel andere allure. Met een
zware baslijn als ruggensteun babbelt Broderick zich een weg
doorheen het nummer. In het refrein spelt hij nog eens klaar en
duidelijk waar het allemaal om draait: juist ja, die website.
Doorzichtig of niet, het maakt van ‘http://itstartshear.com‘ meteen de
oorwurm van de plaat.

‘Asleep’ is opgedragen aan een overleden vriend en laat doorheen
het volledige nummer flarden van eenzelfde tekstfragment horen, dat
af en aan wordt voorgelezen door verschillende mensen. Broderick
voegt er laag na laag een instrument aan toe, zingt de tekst
vervolgens ook zelf en laat het nummer met een subtiele bombast
dramatisch eindigen.

Het voelt alsof Broderick in elk nummer van deze plaat een
zekere sfeer wou vatten, naar ieders eigen wens in te vullen.
‘Colin’ lijkt ons bijvoorbeeld de ideale soundtrack voor een
nachtelijke cruise on the road to nowhere. De mijmering in
zijn stem, het desolate gitaarriedeltje, wij kunnen er ons iets bij
voorstellen.

Broderick is ook een meester in het opbouwen van songs. ‘With
the Notes on Fire’ begint met een uptempo gitaarlijn, die minuscuul
wordt aangevuld met een begeleidende drum en een melodie van piano,
viool en zang. Op het einde voegt hij er nog wat percussie en een
zweverige vrouwenstem aan toe, die het nummer doen uitmonden in een
nerveuze wervelwind aan klanken. En dat is een constante in
Brodericks nummers: hij gunt ze eerst de tijd om rustig te groeien,
om ze daarna telkens op het juiste moment een niveau hoger te
tillen.

http://itstartshear.com
eindigt met twee bloedmooie nummers. In ‘Tresspassing’ bezingt hij
de onfortuinlijke ontmoeting tussen zijn auto en een vogel. Voor
alle duidelijkheid: de vogel overleefde het voorval niet. De poëet
in Broderick zet het vervolgens een laatste keer op een mijmeren in
‘Everything I Know’. Met een ingetogen samenhang tussen zang,
gitaar en piano sluit hij zijn plaat af.

Peter Broderick wou zichzelf deze keer geen instrumentale
beperkingen opleggen. De plaat telt inderdaad meer dan louter
gitaar en piano, wat de nummers ten goede komt. De
multi-instrumentalist in Broderick moet zich ongetwijfeld als een
vis in het water gevoeld hebben tijdens de opnames. Zijn
composities zijn ook één voor één tot in de puntjes uitgewerkt, wat
zorgt voor een gelaagdheid om u tegen te zeggen. Er klinkt geen
noot te veel, geen instrument is overbodig en zangpartijen worden
pas ingelast als de muziek het toelaat. Sommige nummers duren
misschien net iets te lang, maar het wordt nooit saai.

Broderick maakt muziek die zich niet gemakkelijk laat kennen.
Wie een licht verteerbare sfeerplaat verwacht, zal daarom bedrogen
uitkomen. ‘http://itstartshear.com‘ vraagt de
nodige inspanning van zijn luisteraar. Maar wie zichzelf de moeite
getroost om deze plaat grondig te beluisteren, zal ze ongetwijfeld
weten te appreciëren.

http://itstartshear.com

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

zeven − vier =