Memoryhouse :: The Years

Een duo dat wonderschone deuntjes maakt, waarop het heerlijk naar de voorbijdrijvende wolken staren is. Of wakker worden onder een dons. Of naar het groeien van het gras kijken. The Years: uw soundtrack bij het dagdromen.

Remember stonerrock? Dat genre dat, volgens de betrokken muzikanten, geen genre was? Of grunge? Min of meer zelfde verhaal. Hetzelfde lijkt nu te gebeuren met de zogenaamde droompop. Uiteenlopende bands, gaande van Beach House langs Washed Out over M83 tot zelfs Air: er is een gemeenschappelijke factor die maakt dat een nieuw hokje bedacht wordt in een poging orde in een chaos te scheppen, terwijl die chaos en ongrijpbaarheid misschien net troeven zijn die niet weggevaagd mogen worden.

Maar als in diezelfde ongrijpbaarheid effectief iets bestaat als droompop, dan werkt het duo Memoryhouse zich in een klap op tot vandeldraagers. Evan Abeele en Denise Nouvion zorgen met The Years immers voor een debuut-EP die geen klein beetje indruk maakt.

Er is dan ook best lang aan de EP gewerkt. Het duo uit Toronto bracht The Years aanvankelijk vorig jaar, in eigen beheer en in digitale vorm uit. Het kleinood werd opgepikt door Sub Pop, die Memoryhouse opnieuw de studio in dreef, alwaar een nieuwe -de huidige- versie van de EP in elkaar geknutseld werd. Het resultaat? Een uitgebreide update van de oorspronkelijke EP, waarmee een heerlijk voorsmaakje gegeven wordt van het langspeeldebuut dat in de loop van 2012 gepland staat.

Op basis van The Years kan verwacht worden dat dat album hier zeker mag neerploffen. Klinkt opener “Sleep Patterns” als een versie van Beach House die elektronica omarmd hebben, dan wordt in het puike “Lately” met een minimalistisch, maar intrigerend pianomotief een song geweven die je mee voert naar de zachtste aller werelden.

Door, zoals in “Modern, Normal”, heel voorzichtig van drumcomputers en electronische ritmes gebruik te maken, weet Memoryhouse een sfeer op te bouwen, die zich pal tussen het eerder aangehaalde Beach House en het lichtjes geniale Boards Of Canada bevindt. Die spreidstand is niet evident, maar met het vorderen van de uren, wanneer een gezellige avond in een al enkele decennia te lang niet meer heringerichte woonkamer, ten einde loopt en het opruimen uitgesteld wordt ten voordele van dat ene glas wijn dat morgen voor een hels hoofd zal zorgen, weten de klanken die hier uiterst langzaam op de luisteraar afgevuurd worden de magie die zo-even nog zo dominant was, en die eigenlijk alweer verdwenen is, toch nog enkele ogenblikken vast te houden.

Dit duo mag dan een EP uitgebracht hebben gevuld met muziek die weinig of niets met de normale, dagdagelijkse werkelijkheid te maken heeft, Memoryhouse zorgt voor een klankenpallet dat diezelfde werkelijkheid des te fraaier maakt. En vragen oproept, zoals: hoe gaat dit verder? Wat als deze band geen vijf maar tien nummers op de wereld loslaat? En speelt dit duo ook live? Kan dat dat eens in de buurt?

De vraag stellen, is ze beantwoorden. Momenteel speelt Memoryhouse enkel concerten in Amerika. Jammer.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

5 + tien =