Sub Pop Records, 2011
Toen Dinosaur
Jr. in 2005 hun reünie aankondigde, zorgde dat voor een dubbel
gevoel. Enerzijds opwinding, omdat de helden die met o.a. ‘You’re
Living All Over Me’ mijn jeugd muzikaal inkleurden (ook al maakte
ik het niet ‘live’ mee) weer samen muziek zouden gaan maken.
Anderzijds achterdocht omdat zo’n reünie toch altijd een beetje een
Russische roulette is, waarbij je niet weet wat het resultaat zal
zijn. Die vrees is nadien ongegrond gebleken, want met ‘Beyond‘ en ‘Farm‘ leverden de
heren Mascis en Barlow twee platen af die de vroege Dinosaur
Jr.-traditie waard zijn.
Maar nu is Mascis dus opnieuw toe aan een solo-akoestisch
uitstapje. ‘Several Shades Of Why’ is de naam, en bij de
aankondiging ervan doemde opnieuw die Russische roulette op. Want
behalve een fantastische live performance van ‘Amarring’
hebben wij eigenlijk weinig onthouden van Mascis’ solo werk tussen
de split van Dinosaur Jr. in 1997 (en toen was het vet ook al
enkele jaren van de soep) en hun reünie in 2005. Wél fantastisch
was het ingehouden ‘I Got Lost’ dat Mascis en Barlow samen opnamen
voor ‘Beyond’. ‘Several Shades Of Why’ kon dus alle kanten uit.
Ik word er altijd een beetje lastig van als een recensent
schrijft over een plaat op basis van zijn (al dan niet valselijke)
verwachtingen, en niet op basis van wat de plaat is. Maar het is
écht bijna onmogelijk om naar deze plaat te luisteren en niét te
gaan vergelijken met Dinosaur Jr. Daar zijn een aantal redenen
voor. Ten eerste is de stem van J Mascis te karakteristiek om te
negeren. Zijn typisch haveloos gekraak alleen al brengt een
Pavloviaanse reactie van jewelste teweeg. Daarnaast liggen nummers
als ‘Listen To Me’ en ‘Is It Done’ structureel wel erg dicht bij
hun Dinosaur Jr.-tegenhangers. Steek er percussie achter, verhoog
het tempo een beetje en set the guitar to shred, en we
zijn er.
Mascis mag dan al een fantastische gitarist zijn, en op ‘What
Happened’, ‘Is It Done’ en ‘Where Are You’ een paar leuke solo’s
uit zijn mouw schudden, hij heeft het toch wat moeilijk om de ganse
plaat interessant en gevarieerd te houden. Mascis heeft het
bovendien nooit moeten hebben van zijn textuele inzichten. Het
zorgt ervoor dat ‘Several Shades Of Why’ niet altijd een duidelijk
gezicht krijgt. Zo staan er met ‘Very Nervous And Love’ en vooral
‘Too Deep’ toch wel enkele overbodige nummers op de plaat die
nergens toe leiden.
Dat alles zorgt er uiteindelijk voor dat ‘Several Shades Of Why’
soms nogal anoniem voorbij kruipt. Behalve hier en daar wat leuk
gitaarwerk, een geïnspireerde solo en het typische gekraak van
Mascis’ stem, vraag ik me vooral af hoe deze songs in een Dinosaur
Jr.-jasje zouden geklonken hebben. En dat is jammer, niet in het
minst voor Mascis, want de songs op zich zijn over het algemeen
niet slecht. Alleen is Mascis onlosmakelijk verbonden met Dinosaur
Jr. Dat is een zegen voor ons, luisteraars, maar in dit geval
tegelijk ook een beetje een vloek, want deze plaat verdient
misschien wel meer appreciatie dan ik hem op dit moment kan
geven.
J Mascis speelt op 20 april in Trix.
