PUKKELPOP 2010 :: Club, zaterdag 21 augustus

Er is baas boven baas en groot, groter, grootst, zo ook op Pukkelpop. Een officiële rangschikking is er niet, maar iedereen weet dat na het hoofdpodium de Marquee zowat de belangrijkste plek is. En net daaronder valt de Club, voor bands die de Chateau ontgroeid zijn maar voor de Marquee toch iets te licht wegen.

Het is niet uit een verkeerd begrepen snobisme dat we op deze laatste dag de Club grotendeels genegeerd hebben, de rest van het programma was gewoon te interessant en we zijn ondanks alles toch met te weinig om elke act bij te wonen en te bekijken. Toch hebben we nog vier bands weten mee te pikken uit de Club, te beginnen met de laatste Vlaamse trots: Broken Glass Heroes, de nieuwe band rond Pascal Deweze en Tim Vanhamel. Deweze en Vanhamel die een nieuw project hebben? Dat klinkt ongeveer even wereldschokkend als “De Paus is katholiek”, maar toch: het is er eentje dat er mag zijn.

De frontmannen van Sukilove en Millionaire hebben de handen in elkaar geslagen voor de tune van Benidorm Bastards en besloten daar meteen maar een voltijds project van te maken, dat draait rond de Heilige Drievuldigheid van all things sixties: Beatles, Zon en Beach Boys. In die volgorde. Een volgelopen Club (en een flink stuk wei daarrond) warmt zich aan knappe popsongs vol straffe harmonieën, met single “Let’s Not Fall Apart” — u kent het van het al weken in uw hoofd rondzingende “There’s so little tihihiiime, for us to fall apart” — als absolute uitschieter. Volgende week komt de debuutplaat uit, en we voelen aan ons water dat het een pareltje wordt.

Of datzelfde water ons ook Sleepy Sun liet missen, laten we aan uw verbeelding over. Liever geven we u mee dat een keuze maken tussen Goose, The Drums en Two Door Cinema Club ook voor ons niet altijd even makkelijk is. The Drums liet op Les Nuits Botanique een flauwe indruk na en de nieuwe single van Goose is een rotslechte Depeche Mode rip-off. Op basis van Tourist History zou Two Door Cinema Club wél de perfecte festivalband zijn, en dat vertaalt zich meteen naar de planken waar de Noord-Ieren de Club vanaf de eerste noot bij het nekvel grijpen.

Meer zelfs, gedurende drie kwartier schiet TDCC het ene dansbare nummer na het andere op het publiek af. We denken aan Phoenix wanneer “Something Good Can Work” aanzet, maar zijn de band vooral dankbaar voor hét feestje van Pukkelpop tijdens “I Can Talk”. Goddeau voorspelde begin januari dat Two Door Cinema Club een grote band zou worden, en het lijkt erop dat we gelijk krijgen. Dat een carrière in de waarzeggerbranche tot de opties behoort, bevestigt het optreden van het meisjestrio Au Revoir Simone waarvan we op voorhand voorspeld hadden dat het een brave, ietwat saaie set zou worden.

{image}Niet dat het geen fijne meisjes zijn die fijne muziek maken voor fijne mensen, alleen zijn de songs in het bijzonder live sterk inwisselbaar. Enkele technische mankementjes en kige bindteksten (“Met al die bikini’s voel ik me net op het strand”) daar gelaten, valt opnieuw op hoe weinig de groep live weet aan te vangen met het eigen materiaal. Zijn de nuances op plaat nog hoorbaar, dan verwordt het live al snel tot eenheidsworst. Of zoals we iemand naast ons na het eerste nummer horen opmerken dat dit best wel een fijne band is, om nog geen drie nummers later te verzuchten dat hij het wel gehoord heeft nu.

De kans dat de dames ooit hoger op de ladder zullen komen te staan, is dan ook klein. In tegenstelling tot Yeasayer, dat zich voor zijn tweede passage op Pukkelpop meteen gebombardeerd ziet worden tot headliner. Met All Hour Cymbals had de band twee jaar geleden al een ijzersterk debuut in handen, opvolger Odd Blood verzekerde dat succes commercieel verder met enkele ijzersterke singles (“Ambling Alp” en “O.N.E.”). Niet geheel onverwacht kiest Yeasayer dan ook voor deze en enkele oudere favorieten, al valt er op de uitvoeringen weinig af te dingen. Zoals van een headliner verwacht mag worden, brengt de band zijn “klassiekers” alsof het nagelnieuwe songs zijn, inclusief het gepaste speelplezier. Volgend jaar in de Marquee dan maar, of toch maar meteen het hoofdpodium op?

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

acht − acht =