DOUR 2010 :: The Very Best, Zaterdag 17 juli, Magic Tent

Wie beweert dat zaterdag de minste dag van dit festival is, dwaalt: het grootste feest van het weekend is ongetwijfeld de soundsystemshow van The Very Best. Is er aanvankelijk nog weinig publiek voor deze band, dan lokken de bonkende beats en zwoele Afrikaanse ritmes al snel heel wat volk naar de tent voor een set waarbij het onmogelijk is nog stil te staan.

Even lijkt dit nog een veredelde DJ-set te worden (The Very Best werd dan ook bekend met een mixtape), maar na een knoppendraaiersintro mondt het optreden al snel uit in een zweterig dansfestijn. Daar is niet zoveel voor nodig: tijdens opener “Yalira” springen twee uiterst ijverige danseressen het podium op om voor het nodige vertier te zorgen terwijl de zoetgevooisde Malinese Esau Mwamwaya zijn teksten spuit over de Afrikaans getinte beats van Tron. Hij krijgt het gezelschap van een Zuid-Afrikaanse rapper (wiens naam we met de beste wil van de wereld niet konden achterhalen) die er een sport van maakt om zo vaak mogelijk “When I say very! You say best!” tussen de nummers te schreeuwen, maar er verder wel in slaagt het publiek op te hitsen met zijn strakke raps.

En dat ophitsen mag u letterlijk nemen: wij staan op de eerste rijen, waar ook enkele enthousiaste zwarte jongens het beste van zichzelf geven, terwijl enkele schaamteloze blanke vrouwen zonder blozen de konten van de heren proberen vast te grijpen. De verhitte sfeer doet blijkbaar gekke dingen met mensen. Het is ook bijzonder gek om een halve tent vol witte indiekids tijdens nummers als “Kamphopo” vol overgave te horen meezingen met teksten die af en toe in het Engels, maar veel vaker in het Chichewa geschreven werden. Niemand die er ook maar één woord van begrijpt, maar dat kan de pret niet drukken.

Wél verstaanbaar is hitje “Warm Heart Of Africa”, waarin Vampire Weekends Ezra Koenig normaal gezien de zang verzorgt. Koenig is er — uiteraard — niet bij, maar dat zijn deel van de song (net als de volledige instrumentatie) op tape staat, is niet eens zo storend in de tien minuten lange versie die we voorgeschoteld krijgen. De ingenieuze mix van indie, Afrikaanse invloeden en all things eighties, waarop wel gedanst móet worden, lijkt wel een halve hymne voor het jonge volkje dat de Magic Tent bevolkt.

Over hymnen gesproken: van op het mixtapedebuut wordt een remix van Michael Jacksons “Will You Be There” bovengehaald, en hoe klef het nummer ook is, de zaal wordt wild en armwuift met overgave. Een ideale afsluiter voor deze soundsystemset, zou je denken, en dat dacht de band aanvankelijk ook, maar blijkbaar bleven er toch nog wat minuten over. Het teken voor de mannen om alle meisjes (“Say miauw!”) op het podium te halen en zo het feest nog even verder te zetten. Om het eens met een inkoppertje te zeggen: The Very Best heeft zijn naam allesbehalve gestolen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

9 + zeven =