Year Long Disaster :: Black Magic :: All Mysteries Revealed

‘t Is deze dagen al ouderwets om recensenten cd’s te sturen. De
muzikanten van Year Long Disaster beschouwen die blinkende
schijfjes waarschijnlijk nog altijd als nieuwerwetse hebbedingen.
Voor Daniel Davies (zoon van Dave Davies, The Kinks) is de klok
geblokkeerd in die dagen van onschuld, toen ZZ top nog geen
discobeats had gebruikt. Dat hij zelf niet zo onschuldig was blijkt
uit de ontstaansgeschiedenis van zijn bandje. Hij leerde Rich
Mullins kennen (veteraan als bassist van Karma To Burn en
Speeddealer) toen ze beiden op weer eens een uitzichtloos moment in
hun verslavingscyclus waren aangekomen.

De gezamenlijke trip doorheen afkickcentra schepte een stevige
band en muziek was hun reddingsboei. Als drummer lijfden ze Brad
Hargreaves van Third
Eye Blind
in en heden is er het tweede album. Toeren doen ze
als de beesten, de voorbije jaren passeerde Year Long Disaster op
ieder klein rockpodium van de States of de E.U. en ook op een paar
grote als voorprogramma van enkele van de allergrootste groepen in
het circuit.

De vraag die velen, zeker recensenten, zich dan bij zo’n tweede
album stellen is: kunnen ze die bevlogenheid van het podium
vertalen naar de studio? En is dat jonge-hondengevoel niet
verwaterd ten voordele van kil professionalisme? Oké, dat zijn twee
vragen en ook de antwoorden zijn dubbelzinnig, en dat is niet het
enige ambigue aan het album. Het begint al met die dubbele titel.
Blijkbaar is dat een verwijzing naar de roman ‘De meester en
Margarita’ van Boelgakov. Niet panikeren, het is geen conceptalbum,
maar er zou wel iets van de sfeer en het verhaal van het boek
doorgesijpeld zijn in de teksten.

In de muziek is het alleszins ver zoeken naar Oost-Europese of
jaren ’30-invloeden. Het decennium tussen pakweg ’65 en ’75 leverde
de inspiratie voor het gitaarwerk op ‘Black Magic’. En voor de
liefhebbers van die gouden jaren van de (hard)rock kan ik al wel
verklappen dat ze nu naar de winkel moeten, de rest mag verder
lezen en ook de kritische noot opvangen.

‘Black Magic: All Mysteries Revealed’ valt duidelijk uiteen in
twee delen, met het duootje ‘Sparrow Hill’ en ‘Seven of Swords’ als
centraal keerpunt. Beide tracks zijn stilistisch het meest
afwijkend van de rest maar behoren wel tot de beste vijf op de
plaat. ‘Sparrow Hill’ is een lang nummer dat begint als een eerder
standaard hardrocknummer, maar dan evolueert naar een
psychedelische jam – achterwaarts afgespeelde riffs incluis – waar
Jimi trots op zou zijn. ‘Seven of Swords’ is volledig akoestisch en
verveelt helemaal niet. Het meest opvallend hier is dat ook Daniels
stem wat anders, voller, doorleefder klinkt. Mijn enige échte
puntje van kritiek is namelijk dat die op de overige nummers nogal
dunnetjes klinkt, soms zelfs met een vervelend effectje erop.

De eerste plaathelft wordt volgespeeld met een paar stevige
up-tempo rockers, die alles hebben wat een klassieke rocksong zo
onweerstaanbaar maakt. Een catchy refreintje en een heupwiegende
beat (zie ‘Show Me Your Teeth’, de gratis single trouwens).
Panklare luchtgitaarpartijen – check ‘Love Like Blood’ (geen cover)
– en seks natuurlijk, skip naar ‘Stranger In My Room’ (met krolse
katerskreun).

De tweede helft bevat jammer genoeg wat vullertjes. Niet slecht,
maar ze zijn net dat tikje meer doorsnee dan de sublieme songs van
daarvoor. Misschien dat hier de routine het wat heeft overgenomen
van het hart, maar laat het geen domper op de feestvreugde zijn.
Eén van de laatste twee tracks, het slepende ‘Foggy Bottom’, is er
eentje waar je naar teruggrijpt. Het is een contrastrijke song die
tegelijk de zeemzoetste en de meest heavy partijen van het album
bevat. Ik hoor hier toch ook een beetje invloeden uit recentere
stromingen als grunge en stoner. ‘Cyclone’ is weer lekker rockend
en dus een waardige afsluiter.

Conclusie: ‘Black Magic, All Mysteries Revealed’ is een goed
album van een erg goede band. Year Long Disaster leeft vooral op
als ze voor een dampend publiek staan, en ik vergeef het hen graag
dat ze zich niet lang genoeg kunnen concentreren in de studio. Dat
maakt natuurlijk wel dat de balans voor de occasionele
hardrockliefhebber zo’n beetje twijfelachtig blijft. Nu ja, die
moeten iTunes dan maar gebruiken. Maar psst: niet tegen de jongens
zelf zeggen, het zou hun wereld door elkaar gooien.

www.myspace.com/yearlongdisaster
www.yearlongdisaster.com

Year Long Disaster speelt op 10 april (met Karma To Burn )
in Het Depot in Leuven.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

1 × 3 =