De zomer is bijna voorbij en daar trekt de indian summer beetje bij beetje de herfst naar ons toe. Tot ons groot geluk komt Geneva van Russian Circles overgewaaid uit Chicago, de perfecte soundtrack voor dit onzeker klimaat.
Het trio mag dan wel uit dezelfde metropool aan de oever van het Michiganmeer komen, toch werden ze al te vaak onterecht in dezelfde zak als Pelican gestoken. Buiten de krakende basritmes van Brian Cook zijn er weinig gelijkenissen, want Russian Circles klinkt minder — even slikken voor de term — "post-metal" en heeft meer sfeer en gelaagdheid in zich. Enter en Station waren de voorlopige en goedgekeurde definities van instrumentale rock volgens Russian Circles
Om maar meteen met deur in huis te vallen: op Geneva heeft het Amerikaanse trio een gevarieerde sound in petto. Om te beginnen zijn er de furieuze aanvallen van maximum vijf minuten. Naast de vibrerende basritmes en het drumwerk van Dave Turncrantz — nog steeds in zijn ritmisch wereldje — in "Fathom" doet de zware gitaarmuur wat Pelican-achtig aan. Tot daar de invloed van de collega’s uit de Prairie State. "Geneva" is een ware metalgaze in de oren, balancerend op de repetitieve drop-D riffs van Mike Sullivan en het vertrouwde basgeluid van Cook. In "Malko" vinden we Russian Circles alweer in een behoorlijk creatieve bui. Het snelle gitaartappen klinkt nog als een herfstig buitje maar aan een verwoestende Sullivan, inclusief zijn snedige reverb, valt niet te ontsnappen. De orkaan van geluid verdwijnt echter al na enkele minuten.
In "Melee", openend met lichte synths en snare-getik, en "When The Mountain Comes To Mohammed" worden dan weer alle postrockregisters opengetrokken. Soms lijkt het of het instrumentale van Isis’ Panopticon op een wolkje ambient zweeft. Maar dan is er nog "Philos", als langste nummer dé ultieme finale. Ok, de opbouw komt van Explosions In The Sky en de strijkers doen nogal aan Sigur Rós denken, maar eens de distortionknop openstaat, is de perfecte soundtrack voor een tragische Vietnam-film hoorbaar.
"Hexed All" zit als uitzonderlijk rustpunt, met synths en zonder distortion, een beetje gevangen in de storm van post-rock en etherische metal. De ideale mix tussen deze hoofdingrediënten maakt van Geneva wel de ideale plaat voor deze wisselvallige periode.
