Het tourdagboek van Sleepingdog in de UK :: deel 7

Nog tot 11 september toert Chantal Acda van Sleepingdog door het Verenigd Koninkrijk. Op nieuws.goddeau.com brengt ze regelmatig verslag uit van haar belevenissen.

Deel 7

Gisteren was een vreemde dag. We blijven de laatste dagen in Leeds slapen omdat alles zo dichtbij is waar we nu nog gaan spelen. Dat betekent dat Rich soort van thuis is en ook weer labeldingen moet doen en ik ben in Manchester Inge gaan halen. Dat is een vriendin uit België die de laatste dagen mee gaat reizen.

Het is dus opnieuw even wennen aan het niet-24u-per-dag-op-elkaars-lip-zitten. Vanavond speelden we in de Brudenell Social Club. Dit is een van de bekendere zalen in Leeds. Ik ben er al vaak geweest en vond het een heel mooie zaal maar ook een zaal waar mensen hun klep niet kunnen houden. We hadden dit optreden dus al gecategoriseerd als het enige slechte optreden. Maar helaas, missie mislukt, het was een superavond!

Mijn band met Leeds gaat jaren terug, toen ik hier met Lambchop speelde. Daar zag Sam Saunders, een journalist, me spelen en die vond het nogal goed. We hebben contact gehouden en door hem heb ik al vaak hier in de regio gespeeld. Nu was het zo dat ik ook wel eens met zijn zoon Will gezongen heb in de vroegere jaren en dat het gisteren Sam’s verjaardag was. Je voelt hem dus al hangen (of rechtop staan), we hebben gisteren twee liedjes samen met Will gebracht voor Sam. Dat was heel bijzonder.

Verder was ons geluid veel wijdser en voller dan bij de andere optredens. Dat kwam door een eigen geluidsman, maar ook door de grotere zaal. Rich speelde echt enorm goed en ik heb genoten van de nieuwe liedjes. “Waiting for A Superman” blijkt een voltreffer voor het publiek.

We spelen alleen headliners, hier behalve de drie concerten met Tiny Vipers. Het was raar om te merken dat de meeste mensen voor ons kwamen. Ik blijk toch al iets opgebouwd te hebben hier. Ik vond Tiny Vipers echt weer geweldig. Wat kan zij zingen en die gitaarfrutsels mogen er ook zijn. Was wel een beetje jaloers. Ja ik ben en blijf een wijf he? Die moeten altijd iets te zagen hebben. Daarnaast was Tiny Vipers ook nog eens wat wereldvreemd en stillekes. Ik mag haar dus graag! Vandaag komt ze bij ons rondhangen en gaan we een beetje opnemen in de kelder van Rich. Daarna gaan we naar het schattige York. Heel mooi maar braafjes. We spelen daar in de zaal waar ik 5 jaar geleden ook gespeeld heb. Dat gaat wel even raar zijn!

Oh ja, voor de verandering, de whisky is weer op dus ik ga weer mijn charmes mogen gebruiken om ergens een fles vandaan te vissen. Lekkerrrrrrrrr.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

negen − 9 =