Great Lake Swimmers + Marissa Nadler + Alaska In Winter


Het
was een volle Vooruit op vrijdagavond. Een massa stroomde toe voor
de nieuwste voorstelling van Jan Fabre, terwijl de Balzaal drie
acts programmeerde, waarvan twee hun sporen al ruim verdiend
hebben. enola was present.

Alaska In Winter is eigenlijk Brandon Bethancourt,
oorspronkelijk uit New Mexico maar vandaag inwoner van Berlijn.
Brandon stond helemaal alleen op het podium en beperkte zijn
fysieke optreden voornamelijk tot zang, waarbij zijn ‘band’ bestond
uit videoprojecties van zichzelf die de andere instrumenten
inspeelde. Bij elk nummer moest er een kledingstuk aan geloven, of
kwam er een bij, zodat de Brandon in real life er steeds zoals de
Brandon op de video wall uitzag. Het bleek best een origineel
concept, maar niet veel meer dan een leuke gimmick. Het
instrumentale – in hoever je dat van elektronica kan zeggen – van
Alaska In Winter is zeker te pruimen maar het was vooral de man
zelf die zijn optreden de das omdeed. De Amerikaan haspelde zijn
act behoorlijk ongeïnteresseerd af, faalde om in zijn bindteksten
grappig uit de hoek te komen en stopt zo’n vervelende effecten op
zijn microfoon, dat zijn zang soms lijkt op foute ringtones. Oh ja,
Zack Condon (Beirut) is een vriend. We vragen ons af of Zach het
tijdens zijn optredens ook over Alaska In Winter heeft.

Waar is Marissa Nadler als je ze nodig hebt?
Helemaal alleen op een podium, gewapend met een akoestische gitaar
en een heerlijk feeërieke stem, waarmee ze met ‘Diamant Heart’ haar
set leven inblies. Het werd een set die voornamelijk bestond uit
materiaal van Marissa’s twee laatste albums, waarbij we vooral de
songs uit ‘Little Hells’ in het meer traditionele Marissa-jasje
kregen. Vanaf ‘The Hole Is Wide’ kregen we er een extra gitaar en
drums bij, maar die konden niet verhinderen dat die mooie
pianostroom die de albumversie zo bijzonder maakt, gemist werd.
Hetzelfde verhaal kwam nog een aantal keer terug, onder meer bij
‘Heart Paper Lover’, dat een sneller ritme meekreeg. Toch hebben we
zeker genoten van Marissa’s drie kwartier met ‘Rosary’ en ‘Silvia’
als hoogtepunten.

Neen, de nieuwe van Great Lake Swimmers, ‘Lost
Channels’, is niet hun sterkste plaat, voldoende reden voor de band
rond Tony Dekker om ons live met een verbluffend concert van het
tegendeel te overtuigen. Great Lake Swimmers verwarmde de Balzaal
met zo’n mooi en verzorgd muzikaal deken, dat zelfs winters in
Alaska er warm van worden. Die gloed straalt de band ook uit. Het
is een soort tevredenheid en rust, die erg aanstekelijk werkt én
als vloeibare honing binnenloopt. Waar ‘Everything Is Moving So
Fast’ op plaat als gewoon oké overkomt, maakte Great Lake Swimmers
in de Vooruit een hemels nummer van. Andere hoogtepunten waren de
heerlijke americana van ‘Bodies And Minds’, van op het gelijknamige
album. Maar ook ‘Moving Pictures Silent Films’ van de debuutplaat
en het nieuwe ‘Palmistry’. Banjo kreeg een hoofdrol in het
heerlijke ‘Your Rocky Spine’, terwijl Tony zijn beste
harmonicakunsten bovenhaalde op het al even mooie ‘Various Stages’.
Dat de band nog twee keer terugkwam en tijdens hun tweede bis Neil
Youngs ‘Harvest’ een erg knappe dienst bewees, maakte het allemaal
nog wat completer.

‘Lost Channels’ van Great Lake Swimmers is uit bij Munich.
Little Hells‘ van Marissa Nadler is uit bij Munich.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

14 + elf =