Till The Old World’s Blown Up And A New One Is Created :: Till The Old World’s Blown Up And A New On

Er zijn weinig vragen die een muzikant meer irriteren dan deze naar de ontstaansgeschiedenis van een song en deze over waar hij zijn inspiratie haalt. Gewoontegetrouw dient hij het antwoord hierop schuldig te blijven, nummers ontstaan uit ideeën en pogingen tot maar meer dan aanzetten vormen. Het eigenlijke proces kan niet zomaar geduid worden.

Op Till The Old World’s Blown Up And A New One Is Created geeft het trio Christian Fennesz, Werner Dafeldecker (Polwechsel, Autistic Daughter,…) en Martin Brandlmayr (Radian,…) een korte inkijk in de eigen keuken, al wordt niemand daar wijzer van want daarvoor ontbreken er niet alleen te veel ingrediënten, maar wordt ook de hele bereiding achter de hand gehouden. De dubbel-cd levert alleen drie bouwstenen en het uiteindelijke resultaat.

Het idee achter de plaat is tegelijk doodeenvoudig en goed doordacht. De drie heren gingen aan de slag met verschillende improvisatiesessies en selecteerden hieruit elk één kort stukje dat ze zelf individueel herwerkten. Met deze drie schetsen of nummers in het achterhoofd gingen ze dan als trio opnieuw aan de slag om hieruit een nieuwe volwaardige song te puren. Een die bovendien nog weinig gemeen heeft met de originele uitgangspunten. Niet minder dan vier jaar duurde het overigens vooraleer het nummer en album af waren, al had dat vooral te maken met andere verplichtingen die ze alledrie hadden.

Op de eerste cd is het finale resultaat “Till The Old World’s Blown Up And A New One Is Created” te horen, een vierendertig minuten durend nummer dat tussen minimalistische jazz, glitch, nauwelijks hoorbare electro en soundscape inzweeft. Zoals bij dergelijke tracks wel meer het geval is, valt het moeilijk om een eenduidige mening hierover neer te schrijven. Afhankelijk van de gemoedsgesteldheid kan een dergelijke muziek immers opgevat worden als enerverend elitair gepriegel of net als een indrukwekkend aftasten van de muzikale mogelijkheden.

Feit is dat het nummer nergens gratuit klinkt en het loutere vakmanschap van het trio op geen enkel moment ontkend kan worden. Hoewel de korte stiltes tussen de verschillende delen laat vermoeden dat het hier vooralsnog om verschillende tracks gaat, is er wel degelijk een eenheid te ontwaren. De vraag naar een opdeling in kortere stukken krijgt dan ook de allure van een discussie naar het geslacht van de engelen. “Till The Old World’s Blown Up And A New One Is Created” is te grillig maar ook te coherent om niet als één geheel ondergaan te worden.

Op de tweede cd zijn de drie “individuele” nummers te horen die aan de basis van “Till The Old World’s Blown Up And A New One Is Created” liggen. Hoewel er parallellen getrokken kunnen worden, vergt het een zeker analytisch vermogen om ze binnen het geheel te duiden. Het is op zich voldoende om de drie nummers als aparte songs te behandelen. Zo wordt “Tau” gekenmerkt door zijn atmosferische Fennesz-aanpak evenals “Jets” dat weliswaar een industriëler en holler geluid heeft en verrast “Me Son” door zijn meer songgerichte aanpak waarbij zowaar drum, bas en piano te onderscheiden zijn.

Till The Old World’s Blown Up And A New One Is Created is zowel een album als een experiment dat om opvolging vraagt. De aanpak van Fennesz, Dafeldecker en Brandlmeyer is enerzijds enorm tijdrovend maar biedt anderzijds een interessante kijk op de aparte werkwijze. Bovendien leidt het ditmaal tot vier verschillende nummers die ondanks hun verwantschap allen op zichzelf staan.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

veertien + achttien =