Barbie Bangkok :: People and Geometry

In 2004 lieten The Van Jets Absynthe
Minded
en Madensuyu achter zich in een toch wel erg
bijzondere finale van Humo’s Rock Rally. Ook Milow
kon u in die finale bewonderen, net zoals El Guapo Stuntteam en –
waarom zouden we anders met deze inleiding begonnen zijn? – Barbie
Bangkok. 2004 was hetzelfde jaar waarin Barbie Bangkok met de
veelbelovende ep ‘Oh My God’ debuteerde, min of meer twee jaar na
hun eerste wapenfeiten on stage. Intussen bleef het lange tijd stil
rond de Gentse band van Tom Goethals. Zo stil dat u ze langzaamaan
aan het vergeten was. Maar kijk, plots is daar single ‘People and
Geometry’, tonen ze hun thuispubliek via de Gentse Feesten dat ze
er klaar voor zijn en verschijnt het uiterst aimabele ‘People and
Geometry’, hun eerste full album.

Zoals de hoes al enigszins verraadt, is Barbie Bangkok op dit
moment een duo. Zang en gitaar zijn nog steeds in handen van Tom
Goethals; Laurens Smagghe vond het wat omslachtig zijn drums vast
te houden en heeft dan maar voor een paard gekozen. Voor de opnames
van dit album maar ook op het podium kreeg het duo gelukkig
assistentie, iets wat hun opgewekte popdeuntjes goed kunnen
gebruiken.

Inderdaad, het woord is eruit: opgewekte popdeuntjes. Denk in dit
geval aan de Bowie van de jaren zeventig (soms ook in Goethals’
stem), maar zeker ook het Talking Heads van de jaren tachtig. Komt
nog eens bij dat het grootste deel van de songs verdomd catchy is.
Een verdraaid leuke popplaat is een feit.

Laten we beginnen met de singles. ‘People and Geometry’ gaat over
de (mogelijke) problemen van de twintiger. Vooral het “when you’re
25”-refrein blijft hangen in deze behoorlijk conventionele song die
met een zuiders gitaarriedeltje op een mooie manier afsluit. Toch
houden we meer van tweede single ‘New Delhi’ met zijn passend
oosterse melodietje, zijn frisse geluidjes en zijn bruisende,
overdraagbare energie.

Een sterk trio heeft in het midden van de plaat postgevat. ‘El
Saviour’ komt zo uit de vrolijke jaren zeventig gehuppeld, straalt
iets cools uit en heeft een leuke, bijna psychedelische
instrumentale bridge. ‘Don’t Catch No Light’ begint (snel)wandelend
en groeit uit het niets tot een erg dansbaar nummer met een
countrylaagje. Een stuk trager is de halve ballad ‘Firetruck’,
sterk gehouden door haperingen in de structuur en de leuke backings
(die meerdere songs opvrolijken).

Opener ‘Paranoid Parenting’ wisselt stotende strofes mooi met
vlotte refreinen af, ‘The Curse’ heeft fantastische strofen (“I
got a monkey on my back
“), al stelt het refrein licht teleur.
Hetzelfde geldt voor ‘I Remember’, waarin het refrein te eentonig
wordt in een lekkere eighties sound. ‘Hot and Trendy’ is een zalig
stukje teloorgang van vrouwelijk schoon, terwijl ‘All Over Again’
en ‘All Tangled Up’ de betere funk in Barbie Bangkok
bovenhalen.

Barbie Bangkok is erin geslaagd dertien songs op hun debuutplaat te
branden die een vrolijkheid uit de 70s en 80s combineren met een
radiovriendelijke aanstekelijkheid met een van de meest
sprankelijke popplaten van de laatste maanden als gevolg. ‘People
and Geometry’ is nog maar eens een bewonderenswaardige release van
eigen bodem.

www.barbiebangkok.com

www.myspace.com/barbiebangkokmusic

Barbie Bangkok speelt op 30 november in Vooruit Café (Gent), op
4 november in Trix (Antwerpen), op 29 november in De Warande
(Turnhout) en op 5 december in Nijdrop (Opwijk).

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

vier + 17 =