Six Organs Of Admittance :: 14 mei 2008, Vooruit Balzaal

Na verschillende dagen van zomers weer en tropische temperaturen breekt er opeens een wolkbreuk uit, gepaard gaande met de nodige bliksems en donderslagen. Het lijkt wel alsof de weergoden besloten hebben om Ben Chasny deze avond bij te staan.

Onder de noemer Six Organs Of Admittance bracht Chasny al negen platen uit in ongeveer evenveel jaren. Gaandeweg werd het muzikale palet verder uitgebreid en verdiept door drums en stem te incorporeren dan wel meer naar voor te schuiven. En hoewel de vaak psychedelische gitaarklanktapijten de hoofdtoon blijven voeren, was de kleine verschuiving toch merkbaar.

Geen wonder dus dat hij heden ten dage met band optreedt in plaats van solo. Vriendin en frontvrouw van Magik Markers Elisa Ambrogio staat opnieuw in voor de extra gitaarpartijen terwijl de Britse drummer Alex Neilson (Jandek, Isobel Campbell, The One Ensemble Of Daniel Padden,…) voor de ritmische ondersteuning zorgt. Maar hoewel de grillige partijen van Chasny geregeld om allesbehalve voor de hand liggende drumpartijen vragen, is de bijdrage van Neilson veeleer storend.

Of het nu aan zijn stijl ligt (louter technisch meer dan de moeite) of aan het geluid is niet helemaal duidelijk, maar waar de drums op de laatste platen een mooie meerwaarde op de achtergrond vormen, zorgen ze hier vaak voor een lichte irritatie. Gelukkig blijft de inbreng van Ambrogio wel relevant en gepast; of ze nu als tweede stem aantreedt of voor extra feedback zorgt, haar partijen klinken nooit (te) tegendraads of onnodig. Het maakt meteen duidelijk dat Six Organs Of Admittance een groep blijft die in de eerste plaats op intrigerende gitaarmelodieën gekoppeld aan feedback steunt.

Met uitstekende versies van onder meer "Shelter From Ash" en "Strangled Road" (beide uit Shelter From The Ash, dat de hoofdmoot van de set uitmaakt) weten Chasny en collega’s de studioversies bijna te evenaren, maar vooral de te nadrukkelijke drumpartijen verbreken meer dan eens haast onmerkbaar de sfeer. Hoewel het optreden nooit onder een bepaald niveau zakt, slaagt Six Organs Of Admittance er jammer genoeg niet in om de desolate / sjamanistische sfeer van de platen volledig op te roepen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

2 × 5 =