The Pigeon Detectives :: Wait for Me

The Pigeon Detectives hoeven we de trouwe lezer wellicht niet
meer voor te stellen. Dit zootje ongeregeld uit Leeds bracht eind
vorig jaar nog een felgesmaakte ep op de markt die we
hier op de redactie nog altijd vrolijk meefluiten. De recensie van
deze vijf tracks tellende cd werd trouwens afgesloten met de
woorden: “Laat maar gauw komen dus, die eerste langspeler!” En nu
het eindelijk zo ver is, zijn wij vooral benieuwd of de Detectives
ons nog kunnen verrassen na hun release van vorig jaar.

‘Wait for Me’ werd in de herfst van vorig jaar opgenomen onder
leiding van producer Will Jackson, die ook al achter de knoppen zat
bij Embrace en Kaiser Chiefs, en het
is net met die laatste band dat hun sound nog het best kan
vergeleken worden. Dat de Kaiser Chiefs zelfverklaarde fans zijn en
het vijftal uit Leeds meenam op enkele van hun Europese concerten
droeg vervolgens alleen maar bij tot hun bekendheid op het
continent. Alhoewel het hier nog niet echt zo stormloopt zoals in
hun thuisland, maar daar kan na dit album misschien verandering in
komen?

Een eerste blik op dit debuutplaatje leert ons dat vier van de vijf
tracks van de ep hier terug aanwezig zijn, wat helemaal niet erg is
als je weet dat het dan ook sterke songs zijn, maar we hadden toch
wat meer nieuw materiaal verwacht van de groep die zo groot als
The Beatles
wil worden. Alhoewel we vermoeden dat we deze uitspraak best met
een korreltje zout nemen.

Het openingssalvo van dit album nestelt zich al vrij vlug en
makkelijk in onze buis van Eustachius, want één ding is hier meteen
duidelijk: The Pigeon Detectives zijn meesters in het schrijven van
catchy refreinen en memorabele songs. Hun Engelse top 20 hit
‘Romantic Type’ mag de spits afbijten en doet dat dus met verve, en
zonder er gras over te laten groeien gooien ze er meteen hun vorige
single, ‘I Found Out’ achteraan. Alhoewel we dit nummer eigenlijk
al uit het hoofd kennen, is het toch leuk om deze oude vriend nog
eens op bezoek te krijgen.

Ook ‘I’m Not Sorry’, dat vorige maand in een heruitgebrachte versie
de grootste hit van de mannen werd in het Verenigd Koninkrijk,
haalde deze plaat en is gezegend met zo’n nijdig gezongen refrein
dat pijnloos op je hersenpan inhakt. ‘Wait for Me’, de titeltrack,
speelt wat ons betreft zelfs leentjebuur bij Dexy’s Midnight
Runners’ ‘Come on Eileen’. We zijn er alleen nog niet uit of we dit
bij de positieve punten van dit album mogen noteren. Het nummer is
alvast licht verteerbaar, wat we we eigenlijk van alle songs op dit
album kunnen zeggen. Het zijn alle pretentieloze, prettig in het
gehoor liggende rocksongs die amper de grens van de drie minuten
overschrijden en dus geen inspanning vergen. Muziek die nog het
best gedijt bij de saaie dagdagelijkse taken en die er voor zorgt
dat je de daarmee gepaard gaande sleur zowaar uit het oog verliest.

Maar dat brengt ons terug bij de vraag of deze Detectives maar één
kunstje kennen. Of zijn ze ook in staat meer variatie te brengen in
hun – laten we een kat een kat noemen – niet zo originele sound?
Alleen aan het begin van ‘Can’t Control Myself’ vergeten (?) ze
even in hogere versnelling te schakelen, maar voor je ook maar de
indruk zou krijgen dat we hier te maken zouden hebben met een
unplugged intermezzo, wordt er al terug naar vierde en vervolgens
vijfde geschakeld en wordt het alweer uitkijken voor
snelheidscontroles.
En toch valt er geen echt slecht woord te zeggen over deze songs,
die als superlijm aan je ribben blijven plakken. Ook de teksten
gaan een eigen leven leiden nadat je ze gehoord hebt. Zo spookt de
zinsnede “You know I love you, take off your clothes” al
dagen in mijn hoofd rond, wellicht wachtend tot ik ze in het echt
eens uitproberen als pick-up line.

In augustus staan The Pigeon Detectives op het Pukkelpop-podium en
ze zullen daar wellicht de boel in de fik zetten met hun
aanstekelijke songs. Met deze debuutplaat kunnen ze zich
(voorlopig) nog niet meten met grote broers als Franz Ferdinand en
Kaiser Chiefs, daarvoor ontbreekt het hen wat aan variatie. Een
ander minpuntje is toch wel dat de beste songs ook al allemaal op
hun ep van vorig jaar terug te vinden waren en we niet meteen veel
nieuws voorgeschoteld krijgen. Het zal deze lads wellicht
worst wezen, ze zijn nog jong en zullen in de toekomst nog zeker
van zich laten horen. En als zij in herhaling mogen vallen, dan wij
ook: “Laat maar gauw komen dus, die tweede langspeler!”

<object width=”425″ height=”350″><param name=”movie”
value=”http://www.youtube.com/v/Z0GaFD9SeA0″></param><param
name=”wmode” value=”transparent”></param><embed
src=”http://www.youtube.com/v/Z0GaFD9SeA0″
type=”application/x-shockwave-flash” wmode=”transparent”
width=”425″ height=”350″></embed></object>

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

4 × 4 =