“Big in Belgium”. Als zoiets over je band beweerd wordt,
kan dat nauwelijks als een compliment worden beschouwd. Het zal
Aaron Perrino worst wezen: België moet nu zowat zijn tweede thuis
geworden zijn en het is voorlopig ook de enige plaats in Europa
waar je het tweede volwaardig Dear Leader album op de kop kunt
tikken. Dat de fans hier uitermate blij mee zullen zijn, spreekt
voor zich, maar of de kritische rockliefhebber hier zijn
zuurverdiende euro’s moet aan besteden, is een totaal andere
vraag.
Het begon voor Perrino allemaal in 1997 ergens in Boston met The
Sheila Divine. Een band die al snel enkele klassiekers op haar naam
kon schrijven. ‘Hum’, ‘Like A Criminal’ en ‘We All Have Problems’
zijn songs die ieder rockliefhebber in zijn muzikaal geheugen heeft
gegraveerd. Spijitig genoeg voor de vele fans in Boston en België
hield het verhaal op in 2003. Aaron muziek maken onder de naam Dear
Leader, en wat eigenlijk een soloproject had moeten worden waarvoor
hij telkens andere muzikanten zou inschakelen, groeide uit tot een
volwaardige band die met ‘All I Ever Wanted was Tonight’ haar
eerste echte album uitbracht. ‘Raging Red’ werd prompt een nieuwe
klassieker in het oeuvre van Perrino en dat succes bracht hen vorig
jaar dan ook terug naar enkele kleine Belgische podia.
Dat Dear Leader iets heeft met de Amerikaanse politiek, is
ondertussen wel heel duidelijk. De vorige plaat verscheen in de
Verenigde Staten op 2 november 2003, de dag dat Bush voor de tweede
keer verkozen werd als president. ‘The Alarmist’ belandde in hun
thuisland opnieuw op een verkiezingsdag in de platenbakken, deze
keer voor het Congres, en laat horen dat Perrino allesbehalve een
Bush-aanhanger is. Alleen al aan songtitels als ‘Monuments &
Shrines’ en ‘This is Our merken we op welke leest de teksten
geschoeid zijn.
Aan hét handelsmerk van Dear Leader is ook nog niets veranderd. Zo
zingt Perrino in het openingsnummer ‘Nightmare Alleys’ nog steeds
alsof zijn leven er van afhangt en alsof hij thuis nog enkele
stembanden in reserve heeft. Je zou het een vorm van vocale
overacting kunnen noemen, wij omschrijven het liever als je ziel
uit je lijf schreeuwen. Een discipline die Perrino zeer goed onder
de knie heeft.
‘Radar’ is dan weer een rechttoe rechtaan rocker die op de
concerten van afgelopen jaar al zeer bekend in de oren klonk, het
is dan ook de meest logische singlekeuze. We maken hier wel de
bedenking of deze song in dezelfde categorie thuishoort als
bijvoorbeeld ‘Hum’. We vrezen dat ‘Radar’ daarvoor net wat te
gewoontjes klinkt.
Op ‘Father Baker’ en ‘Labor on’ neemt Dear Leader dan wat gas
terug, maar het moet sterker zijn dan hemzelf want in dat laatste
nummer krijgen de stembanden van Perrino het weer hard te verduren
en gaat het zacht-hard-trucje zelfs wat doorzichtig klinken. Live
moet dit nummer zeker voor vuurwerk kunnen zorgen, maar op cd
klinkt de schreeuwerige outro van ongeveer 3 minuten wat te
doorzichtig. Ook bij het zo goed als a capella gezongen ‘Lead the
Way’ stellen we ons ernstige vragen en we hadden er wellicht niet
om getreurd als deze song de definitieve tracklist niet had
gehaald.
Gelukkig maken het poppy ‘Bleed’ en ‘Empty Chair’, beide songs
waarin Perrino bewijst dat hij de meest luchtige refreintjes zo uit
zijn mouw kan schudden, veel goed. Ook het springerige en naar
‘Hum’-geurende ‘Monuments & Shrines’ weet ons te bekoren, in
die mate zelfs dat we een stevige nekmassage nu wel zouden
waarderen.
Met ‘The Alarmist’ heeft Dear Leader dus zijn tweede echte
groepsplaat afgeleverd, maar al bij al valt het album toch wat
lichter uit dan ‘All I Ever Wanted was Tonight’. Deze keer geen
‘classic’ genre ‘Raging Red’ of ‘Like a Criminal’. Gelukkig bevat
‘The Alarmist’ nog wel voldoende goeie songs om de fans van het
eerste uur tevreden te stellen maar ook om de samenstellers van de
playlist van uw favoriete radiozender gelukkig te maken. Wie de
echte Dear Leader aan het werk wil zien, zal moeten wachten tot in
september, want dan komen de mannen weer naar België en zal de
Duvel wellicht weer rijkelijk vloeien. Zou dat het geheim zijn om
je stembanden goed te onderhouden?
