Lady Angelina :: C’est Quoi l’Amour?

Liefhebbers van het ‘het betere Nederlandstalige luisterlied’ én
van eigenzinnige dames(stemmen) komen de laatste tijd oren te kort,
want de ene knappe release wordt meteen opgevolgd door alweer een
andere. Ook wij, die tot voor kort dachten dat dit segment van de
muziekwereld niet aan ons besteed was, kunnen er niet meer onderuit
en moeten toegeven dat het niet altijd snel, hard en/of Brits moet
zijn om te bekoren. Zo zijn we nog steeds niet helemaal bekomen van
de recentste Yasmine, blijven we
de plaat van Mira (op zijn minst)
erg charmant vinden en zetten we de radio zelfs een tikkeltje
luider voor de nieuwe single van Eva de Roovere.
Sinds kort mag aan dit rijtje ook Lady Angelina toegevoegd worden,
nom de plume van de Antwerpse Trijn Janssens. Deze naam
doet misschien niet meteen een belletje rinkelen, maar trouwe
bezoekers van de duizend-en-één festivals, cultuurpaleizen en
muziekkelders die ons land rijk is, hebben haar waarschijnlijk al
op een podium zien staan. Niet (alleen) als Lady Angelina, maar
(ook) als muzikante bij Think of One, Maskesmachien,
antifascistische punkfanfare Antifare/La Familia, hiphopformatie
Down 4 Kix, de Oranje Houtzagery van Vitalski of Siësta.

Zeggen dat Trijn Janssens heel wat muzikale waters doorzwommen
heeft vóór ze zich ontpopte tot Lady Angelina, is dus zacht
uitgedrukt. Maar daarnaast maakt(e) ze ook deel uit van Luna Baal
(experimenteel lichaamstheater), The Lolly’s (van Mark Thysmans) en
van de Kamikaze Freakshow (van o.a. stertrompettist Bart Maris).
Het was tijdens hun Braziliaanse tournee dat Janssens voor het
eerst in de huid kroop van de zingende, met engelenvleugels
getooide accordeoniste Angelina. In die hoedanigheid was ze al te
zien op allerhande festivalletjes, theaterproducties en andere
culturele manifestaties, en nu kunt u Lady Angelina ook zelf in
huis halen met de plaat ‘C’est Quoi l’Amour?’.

De hoofdrol op de cd is weggelegd voor de stem en de accordeon van
Trijn Janssens. De songs werden voor het album niet in een ander
jasje gestoken of gearrangeerd, net zo min als Janssens in de
studio werd bijgestaan door een batterij muzikanten die voor een
voller ‘groepsgeluid’ moesten zorgen. Wel werden ze, naargelang de
noden van de song, ingekleurd door bijdragen van (producer) Roland
Van Campenhout (slidegitaar, effecten, …), Lode Vercampt (cello),
Jon Birdsong (tuba, bastuba, cornet), Ben Faes (contrabas) en
Philippe de Chaffoy (viool), terwijl Janssens zelf voor de
finishing touch zorgt met een muziekdoosje, een zingende
zaag of gipsy spoons.
Lady Angelina brengt haar verhalen afwisselend in het Nederlands,
het Frans en het Spaans. Hierbij mocht ze rekenen op de hulp van
‘tekstcoach’ Guido Belcanto, met wie ze wel eens wordt vergeleken.
Op ‘C’est Quoi l’Amour?’ worden chanson, levenslied en cabaret
verenigd in zeventien bitterzoete songs, waarin op schijnbaar
luchtige toon wordt gezongen over liefdesdrama’s, jaloezie,
moorddrang en het einde van de wereld. Geen wonder dus dat de
chanteuse intussen ook al werd bedacht met de passende bijnaam
Koningin van Bloed & Bloemsuiker.

Met deze cd katapulteert Lady Angelina de luisteraar terug naar het
tijdvak dat kermissen nog werden opgeluisterd (en opgevrolijkt)
door een ‘jazzke’ of een kliek haveloze zigeunermuzikanten die hele
dorpen tot in de kleine uurtjes aan het dansen brachten, maar
vooral met hun uit het leven gegrepen teksten de mensen een spiegel
voorhielden. Alleen al het feit dat Trijn Janssens als Lady
Angelina volledig ingaat tegen wat vandaag de dag als hip en hot
wordt aanschouwd dwingt respect af. Het was ook voor ons wennen en
er kwam aanvankelijk nogal wat inlevingsvermogen aan te pas. Maar
de laatste weken zijn we ons toch geregeld te buiten gegaan aan
deze bitterzoeternijen, en kunnen we alleen maar besluiten
dat dit een ‘wreed schoon’ plaatje is!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

twee × drie =