Blind Divine :: Music For Unmade Movies Volume 1

Pas een jaar na de release van hun debuutplaat bracht Blind Divine
ongeveer simultaan met Desire To Destroy
‘Music For Unmade Movies Volume 1’ op de markt. Waar de
eerstgenoemde een commerciëler pad bewandelde, duikt deze
langspeler verder het experiment in. Doorheen de voorbije jaren
leende het duo al wat materiaal aan producties van onder meer MTV
en National Geographic en componeerden ze muziek voor ‘Orphans and
Angels’ en Taking
Lives
. Met deze ervaring onder de arm en uit liefde voor
sfeerschepping in muziek, brachten ze hierbij enkele tableaux (maar
liefst 39 om precies te zijn) die de perfecte begeleiding moeten
vormen voor een ongeschreven script. Als we denken hoeveel platen
de revue passeren waarvan de tracks een bijzonder filmisch karakter
bezitten, is het eigenlijk vreemd dat niemand eerder op dit idee
kwam.

Bij de eerste nummers is het concept niet meteen merkbaar: opnieuw
horen we de diepe triphop van de debuutplaat. De South Wales Mix
van ‘Time’ klinkt aangenaam, vooral met de duisterder wending aan
het einde, maar de cinematografische link is compleet zoek. De
eigenlijke plaat start dan ook pas vanaf het derde nummer, maar dit
is dan wel de aftrap voor een coherent geheel. Er heerst een
obscure, melancholische en bij momenten mysterieuze sfeer over de
plaat. Weinig tracks zouden afzonderlijk werken, maar ze passen
perfect in de sequentie. Een nummer als ‘Wases’ is niet meer dan
enkele simpele synth-effecten, maar gaat mooi op in de
beeldenstroom die doorheen het geheel opgeroepen wordt. Van de
instrumentals zijn het vooral de pianomelodieën die op zichzelf het
meest waardevol zijn. ‘Allegory’ blinkt uit in eenvoud en is
perfecte achtergrondmuziek met een weemoedig kantje; deze trant
wordt voortgezet op het korte ‘Faded Images’ alwaar strijkers nog
extra ondersteuning bieden. Voor ‘Until Death’ wordt er nog een
zachte beat bijgehaald, wat tot het meest meeslepende nummer van de
plaat leidt.

Doorheen het album wordt gezocht naar variatie, onder meer door
regelmatig even een beroep te doen op de vocals van Valencia. In
deze tracks staat de stem gelukkig niet centraal, zodat ze de
sfeerschepping niet in de weg zitten. Op ‘Scare Me’ zorgen de
karige zanglijnen bijvoorbeeld voor een geslaagde toets en vullen
ze de orchestratie aan in plaats van ze te overmeesteren. Valencia
wordt soms ook ingeschakeld voor vrijwel onverstaanbaar gescandeer
(‘Sanctum’) en onderkoelde spoken word (‘Love Is All We Have’, dat
door de abjecte elektrische gitaar een moderne film noir-sfeer
oproept). Er is met andere woorden genoeg plaats voor afwisseling
binnen de ellenlange tracklist. Het is dan ook enkel bij het iets
te langdradige ‘Falling’ dat je een déjà entendu-gevoel krijgt. De
kwaliteit blijft het hele album lang opmerkelijk hoog. Enkel
‘Trauma’ en ‘Mystery & Mayhem’ proberen op een te goedkope
manier suspens op te wekken en lijken zo weggeplukt uit een
computerspel. ‘Mors iii’ is door het te snel opgedreven tempo en de
te harde beats het enige nummer dat niet binnen het plaatje
past.

Al bij al is dit album een sterke aanrader voor de liefhebbers van
filmmuziek en zij die graag wegdromen bij soundscapes. Het
materiaal zou perfect passen bij duistere fantasieën à la Pan’s Labyrinth of
‘Sleepy Hollow’. Ook David Lynch zou hier gerust leentjebuur kunnen
spelen. Bij ‘Crying’ stopt de allusie niet bij de titel; samen met
onder meer ‘Deep Unknown’ heeft het wat weg van de geluidsband van
Twin Peaks. De
vluchtige gitaarmelodie ‘Sun Ignite’ doet dan weer denken aan het
werk van Julee Cruise uit dezelfde stal.

Na het te licht verteerbare Desire To Destroy
herpakt Blind Divine zich hier. ‘Music For Unmade Movies Volume 1’
is geen voor de hand liggende plaat en zal geen maanden aan een
stuk in de cd-lader resideren, maar is desalniettemin zeker eentje
om te ontdekken.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

8 − zes =