In de broeierige hitte van Arizona vond de schilder, grafisch
vormgever en componist Daniel Martin Diaz zijn muze, Paula
Catherine Valencia; zelf zangeres, schrijfster en ontwerpster.
Samen besloten ze Blind Divine te vormen, een art music project. Of
het bij hen nu gaat om een korte interlude of een volledige song,
elke track is geschreven om de luisteraar naar een enigmatische
droomwereld te lokken. Hiervoor creëert Diaz abstracte sfeerbeelden
die Valencia invult met de gevoelens die de melodieën bij haar
teweeg brengen. Concreet kwam dit met het debuutalbum ‘Devouring
The Beautiful’ (2005) neer op zachte electronica met invloeden van
wave en perkygoth. Dit jaar stonden twee releases op het menu: het
meer experimentele Music For Unmade Movies
Vol. 1 en deze ‘Desire To Destroy’, waarvoor ze een beroep
deden op Grammy-winnaar Gavin Lurssen.
Deze samenwerking leidde tot een commerciëler geluid: ‘Desire To
Destroy’ klinkt helderder en toegankelijker dan de voorganger. Ook
de tracklist is van een geleidelijk aan te degusteren 23 nummers
teruggebracht naar de meer hapklare tien songs. Natuurlijk hoeft
dit niet meteen als een zonde aanzien te worden: de zachte adult
pop van opener ‘Time Is On Our Side’ lijkt wel het liefdeskind van
Kate Bush en
Tori Amos, toch niet de twee minste aanknopingspunten. Wat blijft
opvallen, is hoe zorgvuldig de nummers in mekaar gestoken zijn.
Ondanks de goedkope beeldspraak profiteert ‘Crimson Skies’ van een
verzorgde textuur: door de verschillende lagen mooi door elkaar
heen te laten vloeien, bloeit de track mooi open. ‘Love You As It
Grows’ loopt na een onderkoeld intermezzo over in een fijne
instrumentaal deel. ‘Find The Cure’ begint met een zeer rustige
pianoloop met een lichte elektronische ondersteuning en hints van
strijkers. Toch wordt de opbouw ook hier in het oog gehouden en
klinkt het einde iets sterker door. De detaillistische afwerking
heeft natuurlijk als gevolg dat de art music effectief ook wat
artificieel gaat klinken, maar de met het nodige gevoel geuite
lyrics doen dit enigszins teniet.
Hoe emotioneel de teksten er ook uitvloeien, soms zorgen ze toch
ook voor wat problemen. ‘Desire To Destroy’ is duidelijk een heel
romantische plaat geworden, maar de mierzoete lyrics gaan hier en
daar echt stroperig klinken. Het pijnlijkst wordt dit op het
overdreven adorerende ‘Even More’, waarop Valencia op zoek gaat
naar een manier om de liefde van haar minnaar nog diepgaander te
maken. Liefdesgeluk is een mooie zaak, maar moet daarom nog niet
voorgesteld worden als een overgeaffecteerde Vijf TV-film. Doordat
de nummers toegankelijker zijn, verliezen ze soms ook het vermogen
om je compleet in te palmen zoals op het debuutalbum wel gebeurde.
De momenten waarop dit effect intreedt, vormen dan ook de
hoogtepunten van de plaat. Het fragiele ‘Falling Down On You’ raakt
in al zijn eenvoud en had niet slecht gestaan op Kate Bush’s
‘Aerial’. ‘Sacred Revelation’ lijkt te beginnen als een oosters
getinte instrumental, maar laat even later toch heerlijk ijle
vocals invallen. De afsluiter ‘Upon The Earth’ roept even een
fantasytafereel op, maar past qua sfeer dan weer niet in het rijtje
en had beter bewaard gebleven voor ‘Music For Unmade Movies Vol.
1’.
Laat je niet misleiden door de obscure hoes, ‘Desire To Destroy’ is
wel degelijk een heel warme liefdesplaat geworden. Ook hier krijgen
we een mooie combinatie van muzikale onderlegdheid en vocaal talent
te horen, maar de vlakkere toon maakt het album net iets te
gemakkelijk. Waar de voorganger een plaat was om je even mee te
isoleren, wordt deze beter als achtergrondmuziek gebruikt. Het is
nog steeds overduidelijk achter Blind Divine heel wat talent
schuilgaat, maar volgende keer mag het toch iets uitdagender
klinken.
