Eindejaarslijstje 2006 van Annemiek Seeuws

Driewerf helaas. 2006 was niet het beste concertjaar en bracht ook weinig kandidaten voor het instant-klassiekerschap voort. Dat neemt gelukkig niet weg dat er toch heel wat behoorlijk aangename plaatjes geproduceerd werden. Hieronder een paar albums die toch niet meteen de vergetelheid zullen ingaan.

  1. Bonnie ‘Prince’ Billy :: The Letting Go Geen tweede I See A Darkness maar ruimschoots op gelijke hoogte als Superwolf. Geen sentimenteel gehuilebalk hier, maar emotie in zijn puurste vorm. Eat that, Damien Rice.
  2. The Divine Comedy :: Victory For The Comic Muse Dandy Neil Hannon bewijst eens te meer dat hij een meesterlijk verteller is. Bombastische strijkersarrangementen, cynisme en nonchalance, de combinatie werkt ook dit keer uitstekend.
  3. Psapp :: The Only Thing I Ever Wanted Psapp heeft dan weer de schattigste plaat van het jaar gemaakt. Laat je niet misleiden door de haast kinderlijke eenvoud, de onschuld is slechts façade. Het aparte instrumentarium en de atypische ritmes maken dit album niet direct toegankelijk na twee luisterbeurten, maar de verliefdheid duurt ondertussen al maanden.
  4. The Flaming Lips :: At War With The Mystics Uw noodzakelijke dosis hoop en optimisme in slechte tijden. Of niet?
  5. Yo La Tengo :: I Am Not Afraid Of You And I Will Beat Your Ass Kwantiteit én kwaliteit. Geen evidente klus om met zoveel interne variatie zo’n coherent en sterk album te maken. Opnieuw: niet meteen toegankelijk (openingsnummer “Pass The Hatchet” schotelt de luisteraar bijna tien minuten pure psychedelica voor) maar wellicht een blijver.
  6. Boduf Songs :: Lion Devours Sun Weinig nieuws in vergelijking met Boduf Songs van vorig jaar, maar dat is dan ook de enige kritiek op dit album. Mat Sweet prevelt en bromt nog steeds even bezwerend.
  7. Metallic Falcons :: Desert Doughnuts Desert Doughnuts creëert een apart universum, waarin geesten in mistige ruïnes rondzwerven en waarin Antony Hegarty alleen maar de backing vocals voor zijn rekening neemt. Uniek.
  8. Sonic Youth :: Rather Ripped Niet geplaagd door een jarenlange voorkennis van de groep of door een “vroeger was het allemaal beter”-attitude, hebben wij geen enkel moreel bezwaar om toe te geven dat we Rather Ripped ten zeerste appreciëren, poppy of niet. Hoera!
  9. Cat Power :: The Greatest We zullen het Chan Marshall nog een hele poos kwalijk nemen dat haar laatste AB-passage zo’n sof was, maar dat neemt niet weg dat The Greatest een van de meest hartverwarmende platen van het jaar was.
  10. Isobel Campbell & Mark Lanegan :: Ballad Of The Broken Seas Genoeg beauty-and-the-beast-mopjes, lieve collega’s, dit is een fijn plaatje zonder meer.

Bovenstaand tiental verdraagt bovenaan het cd-rek met plezier het gezelschap van Monsoon (The Weird/Acoustic Zoo), Liars (Drum’s Not Dead), Sukilove (Good Is In Your Bones), Joan As Policewoman (Real Life), Chris Herbert (Mezzotint), TOOL (10000 Days), Charlotte Gainsbourg (5:55) en Architecture In Helsinki (In Case We Die).

Te recent ontdekt en bijgevolg nog te onbekend, maar anders grote kanshebbers om de lijst aan te voeren: Tom Waits (Orphans, meer specifiek de Bawlers-cd) en Sophia (Technology Won’t Save Us).

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

5 × een =