Isis + Aereogramme :: In The Fishtank 14

‘Man Bijt Hond’ deed het al: twee mensen die zich om verschillende
redenen toegang hadden verschaft tot het bedenkelijke Walhalla van
het BV-schap in een kleine ruimte samenbrengen. Het was een grappig
en tegelijkertijd interessant sociologisch experiment en het duurde
bovendien slechts enkele minuten. Daar kunnen de met oogkleppen
uitgeruste kijkcijfersjagers van ‘Big Brother’ nog wat van leren.
Het onafhankelijke muziekbedrijf Konkurrent past een gelijkaardige
formule toe op bands uit de alternatieve muziekscène. Twee groepen
krijgen twee dagen studiotijd toebedeeld om met een afgewerkte ep
naar buiten te komen. Het resultaat varieert vaak in kwaliteit,
maar de elektrische geladenheid van de spontane interactie is
steeds omnipresent. De muzikale dialogen tussen Motorpsycho en Jaga
Jazzist
of Black Heart Procession en Solbakken leverden in
het verleden al prachtige momenten op en nu was het aan
postcore-grootheid Isis
en het in eclecticisme uitblinkende Aereogramme om met hun muzikale vinnen te spartelen in
het Konkurrent-aquarium. De Amerikaanse en Schotse grootmachten die
bloemen kunnen laten groeien op hun gitaarmuren van gewapend beton
hebben er een verrassend plaatje van gemaakt.

Isis en Aereogramme: wie de bands kent, verwacht van deze
kruisbestuiving waarschijnlijk een modderstroom van distortion en
rauwe grunts die je helemaal kopje onder duwen. Die vlieger gaat
echter niet op. Of het aan de vermoeidheid van het toeren lag of
aan de sauna waarin deze plaat moest opgenomen worden, weten we
niet, maar de ijle, atmosferische sound primeert op deze
Fishtank-sessie. Opener ‘Low Tide’ is even ruimtelijk als een groot
marktplein en de weemoedige zang van Craig B van Aereogramme laat
de bladeren door de lucht dwarrelen. Dat de climax waarnaar het
nummer lijkt toe te werken er nooit komt, zullen sommigen
betreuren, maar het voor immer uitgestelde orgasme is wel erg
verslavend.

Na een opener die in de lijn ligt van het meest bedaarde werk van
Isis, klinkt ‘Delial’ als een dreigende schreeuw uit Sleep and
Release
, de beste Aereogramme-plaat. Een smerige riff spant de
boog, fluisterende stemmen plannen welk lichaamsdeel zal doorboord
worden en tijdens de explosie van gitaargeweld en echoënd gekrijs
plant de pijl zich in het vlees. Deze korte maar krachtige
adrenalinestoot ebt echter weer traagjes weg met de afsluiter
‘Stolen’. Opvallend melodieuze, tedere gitaren vlijen zich naast de
stem van Craig B, maar ze vallen jammergenoeg al snel in slaap. Na
een vijftal minuten dooft de kaars en we krijgen een minutenlange
outro die nergens toe doet. IJle gitaren kabbelen verder op een
ondersteunende beat, maar de sfeer is al lang dood en begraven. Wat
een prachtige song had kunnen worden, eindigt hierdoor als een
halve misser.

Deze veertiende editie van de Fishtank-serie behoort niet tot de
hoogtepunten van het Konkurrent-experiment, maar Aereogramme en
Isis bewijzen dat ze als verwante zielen een mooie conversatie met
elkaar kunnen aangaan. Beide bands zijn immers in staat om
nietsontziende agressie en lyrische weemoed te laten samenvloeien
in een woeste rivier van geluid. Op deze plaat kolkt het water iets
minder dan op de reguliere albums van beide acts, maar de ijle
schoonheid van de samenwerking blijft wel beklijven.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

10 − drie =