Fat Jon :: Afterthought

Fat Jon (Jon Marshall) heeft naam gemaakt als drijvende kracht achter het Amerikaanse elektronica/hiphopcollectief Five Deez, maar is ondertussen ook om een andere reden allerminst een onbekende te lande. Marshall bracht eind vorig jaar nog samen met de Antwerpse indietronicamuzikant Styrofoam (Arne Van Petegem) het uitstekende The Same Channel uit en maakt tegenwoordig dan ook meermaals zijn opwachting op de vaderlandse podia.

Als producer tekent Fat Jon aka The Ample Soul Physician niet alleen voor de eigenzinnige en mature Five Deez-sound, hij levert ook beats voor artiesten als Blackstar, J-Live, Hieroglyphics en Talib Kweli. Op zijn cv staat verder nog het lidmaatschap van de 3582-crew en niet in de laatste plaats zijn werk als soloartiest, met albums die downtempo hiphop, elektronica en dub met elkaar verzoenen. Voorganger Lightweight Heavy (2004) was al een proeve van ’s mans kunnen in langoureuze en groovy instrumentale hiphop, en Afterthought is op dat vlak geen stijlbreuk. Het album verscheen overigens origineel in 2004 alleen in Japan, maar heeft nu pas zijn weg gevonden naar het continent.

Marshall opereert in hetzelfde experimentele veld als geestesgenoten Prefuse 73, RJD2 en — hoewel hij noch wij pretenderen aan diens enkels te komen — DJ Shadow. Instrumentale hiphop is het uitgangspunt, maar door de incorporatie van elektronische en soms orkestrale invloeden worden de uithoeken van het genre opgezocht. Hoewel de man als rapper het verbale geweld niet schuwt, werd in zijn solowerk tot dusver zelden de kaart van de paginavullende lyrics getrokken. Nu mag het weer wel, en daar zijn we niet rouwig om: de broeierige en vluchtige vocals verlenen de nummers een relaxte sfeer die hand in hand gaat met de luie baslijnen.

Wie oor heeft voor nuances en geen behoefte heeft aan het grote gebaar, komt hier ruimschoots aan zijn trekken. Zo is in "Your Purpose" de plaats erg bemeten voor de klarinet die op kousenvoeten komt aanzetten, maar is het gebruik ervan in al zijn spaarzaamheid het meest effectief. Samen met het verstilde piano- en harpspel op de achtergrond is dit een feest van subtiliteit. Ook "Risk It All" charmeert net door zijn naakte eerlijkheid: veel meer dan een repetitief harpmotief en een zachte frasering is niet nodig om te beklijven.

"Cold Memory" is gezegend met een erg prominente en warme baslijn en een loop volgestouwd met wat een herinnering aan soul moet voorstellen: de stemmen en woorden zijn vluchtig en lijken te verdampen zo gauw ze passeren. Alleen in de afsluitende track "Just Breathe" krijgt de gastzanger een (overigens naargeestige) tekst die naam waardig toebedeeld.
Omdat wij op tijd en stond wel een geut funk en groove waarderen, liggen er extra punten klaar voor "Fly Away": het nummer drijft op eenzelfde lekkere bas en is een eerste staaltje van de songs waarin Fat Jon voor het eerst, zij het spaarzaam, zang toelaat. Deze spaarzaamheid en het downtempo gekabbel nopen soms tot een lichte sluimer, maar gelukkig doen nummers als "Static Medium" daar geregeld uit ontwaken. De bas die op gezette tijden heerlijk contrair gaat stuiteren, doet erg speels aan en is een slimme frivoliteit. Daar stopt Fat Jon er in zijn nummers gelukkig net voldoende van om ze te behoeden voor monotonie.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

15 + 18 =