DJ 4T4 :: “Ik wil het gewoon low-profile houden”

De naam Kristof Michiels zal velen waarschijnlijk weinig zeggen,
maar onder verschillende pseudoniemen is deze man al
verantwoordelijk geweest voor vele fijne plaatjes. Als DJ4T4 staat
hij achter de decks bij ‘t Hof van Commerce en met Ultrasonic 7
scoorde hij verschillende radiohits. Binnenkort verschijnt
‘Fortification’, de plaat waarmee Michiels als 4T4, zonder
inmenging van anderen, volledig zijn eigen ding kon doen. ‘Aan deze
plaat heb ik erg lang gewerkt’, zegt hij. ‘Niet omdat ik alles
constant beter wou maken, maar om de nummers vuiler en smeriger te
krijgen.’ enola had in de backstage van de Handelsbeurs een gesprek
met de Tim Vanhamel onder de DJ’s over zijn nieuwe plaat, funk,
radio Donna en last but not least, de kunst van het professioneel
upfucken.

Vuil en smerig

Op je site valt nog niks te lezen over je nieuwe plaat. Wat
mogen we verwachten?

Ja, ik heb de site bewust even off-line gezet om de geruchtenmolen
niet te veel op gang te laten komen. Het is leuker als de mensen
verrast worden wanneer de plaat uitkomt. Het album dat ik nu
gemaakt heb, is eigenlijk wat ik met Ultrasonic 7 wou doen. Bij dat project
hadden we direct een hit (‘Lips They Move’, sv) en dan word je
onmiddellijk in een bepaalde richting geduwd. Met een nummer op de
proppen komen dat buiten de lijntjes kleurde, ging bijvoorbeeld
niet. Met deze plaat heb ik volledig mijn zin kunnen doen. In het
algemeen zou je het funk kunnen noemen, maar er staan ook poppy
nummers op en elektro-getinte stuff. De eerste single, ‘It’s Just
Begun’, is behoorlijk representatief voor ‘Fortification’, maar het
gaat wel verder dan dat. Het is meer een mix van stijlen.
enola: Is het verschil met Ultrasonic 7 dan zo groot? Daar had je
ook die eclectische smeltkroes van genres.

Dat is waar, maar nu is het zeker minder afgelikt. Ultrasonic 7 was
braver en politiek correcter dan deze plaat. Als je een hit hebt op
Donna, steken mensen geld in dat project om ervoor te zorgen dat je
nog eens op die zender kan komen. Dan kom je in een slipstream
terecht die veel te clean is. ‘Fortification’ is veel vuiler en
heeft een grotere ‘fuck you-attitude’.
enola: Kortom, de Millionaire-approach!
Ja, zo kan je het wel stellen.
enola: Het laatste nummer op de plaat van Ultrasonic 7 heette ‘Now
and the Future’. Is er nog een toekomst voor dat
project?

Wel, dat nummer had op de nieuwe plaat kunnen staan. Dat is één van
de weinige songs op ‘Ultrasonic Makes You Sweat’ waarmee ik
helemaal mijn zin kon doen. Zoiets wilde ik met die plaat
doen.
enola: Dat nummer was dus meer een zwanenzang van Ultrasonic 7 en
de aankondiging van ‘Fortification’?

Ja, ‘Now and the Future’ was eigenlijk al voor Ultrasonic 7
gemaakt. Het is zo dat van de Ultrasonic 7-plaat er weinig op
‘Fortification’ zou kunnen staan. De herwerkte versie van ‘Dollar
Twist’ en ‘Spinnin’ & Rollin” misschien, maar dan hebben we
het wel gehad. Op de nieuwe plaat zijn er ook veel meer
guests.

Geen liveshows

Van Tom Derie weten we al dat hij meedoet. Wie zal er nog
zoal te horen zijn op ‘Fortification’?

Naast Tom Derie doen ook Arno, Gabriel Rios en Mauro Pawlowski mee.
Dan is er ook nog Tania Saw, die ook bij Ultrasonic 7 te horen
was.
enola: Je hebt dus artiesten uit verschillende genres bijeen
gebracht.
Ja, dat was wel de bedoeling. Omdat de plaat
niet live zal ondersteund worden, kon ik die mensen ook vragen om
mee te doen. Bij Ultrasonic 7 deden we veel optredens en kon zoiets
dus niet. Die concerten waren wel plezant, maar achter de schermen
had ik immens veel werk om alles in goede banen te leiden met al
die muzikanten. Nu heb ik dat probleem niet. Ik ben gewoon van plan
om de nummers van ‘Fortification’ in mijn DJ-sets te verwerken. Ik
heb lang geloofd dat je niet zonder liveshows kan, maar van die
gedachte ben ik afgestapt. Kijk naar Fatboy Slim, Felix da Housecat
of Tiga. Die doen geen
live-optredens, maar hebben wel veel succes. Als ik zelf een
instrument zou bespelen, zou ik het in overweging nemen. Nu zou ik
ingehuurde muzikanten staan dirigeren op een podium en daar voel ik
me niet zo goed bij. Ik amuseer me zeker zo goed als ik plaatjes
draai en ik denk dat hetzelfde geldt voor het publiek.

Niet funky, maar funk

Het is de eerste keer dat je een plaat uitbrengt onder
4T4.

Klopt. Ik heb wel nog een DJ-plaat uitgebracht onder ‘DJ4T4’ op
Kinky Star, maar dat was in beperkte oplage.
enola: Wou je nu meer in de schijnwerpers staan?
Misschien wel. Je moet ook een gezicht kunnen plakken op de muziek
natuurlijk. De mensen kennen de naam ‘4T4’, dus ik zou wel zot
moeten zijn om die niet te gebruiken. Bij Ultrasonic 7 ging het
niet omdat het label moeilijk deed, maar nu ik mijn eigen ding doe,
wou ik absoluut die naam.
enola: Bij Ultrasonic 7 was je ook niet alleen. Je schreef samen
met Uwe Teichert.

Inderdaad, maar Uwe is er pas op het laatste moment bij gekomen. Ik
werk graag samen met hem, maar sowieso moeten er compromissen
gesloten worden. We moesten er ook telkens voor zorgen dat we
nummers schreven die ofwel door Tom of door Tania konden gezongen
worden. Laat ik het zo zeggen: bij Ultrasonic 7 moest het funky
zijn en nu is het funk. Dat is een groot verschil.
Vorige week hadden we promomeeting over de plaat en ze begonnen
over Donna (trekt lang gezicht). Pas op, ik heb niks tegen die
zender. In het weekend vind ik hun playlists best te pruimen en als
ze m’n singles willen draaien is dat super, maar dat is niet de
richting die ik uit wil. Ik heb gemerkt dat een ferme hit heel veel
kapot kan maken en dat wil ik deze keer niet.
enola: Kreeg je dan een imago aangemeten dat je liever niet
wilde?

Zover zou ik niet gaan, maar ik zat wel in een richting waarin ik
liever niet zat. Door het succes komen er ook veel mensen rond jou
dansen die door het geld aangetrokken zijn. Zoiets wil ik niet meer
meemaken. Nu wil ik het gewoon low-profile houden. Neem
bijvoorbeeld Tiga, dat kan je niet bepaald mainstream noemen, maar
die staat ook in de top 30. Ik vind het schitterend hoe hij zijn
undergroundstatus toch kan behouden. De link tussen Tiga en het
Swingpaleis zal niet snel gelegd worden terwijl wij met Ultrasonic
7 twee keer gevraagd zijn. We hebben uiteraard twee keer geweigerd.
Als je eenmaal een publiek gecreëerd hebt, moet je dat publiek ook
tevreden stellen. Dat is het probleem. Nu wil ik een publiek dat
luistert en m’n muziek goed vindt om de juiste redenen. Daar kan je
verder op bouwen.
enola: Een project zal ook automatisch een langer leven beschoren
zijn wanneer je je als artiest er helemaal in thuis voelt.

Voilà. In interviews moet ik vaak zeggen waarom een bepaald nummer
zo of zo klinkt. Het enige antwoord op die vraag is dat ik het niet
weet. Ik zet gewoon mijn computer aan en doe wat ik voel. Ik weet
vaak op voorhand niet hoe een plaat zal klinken. Nu wil ik alle
touwtjes in handen hebben zodat mijn volgende plaat evengoed een
ambientplaat of een pure hiphopplaat kan zijn. Niemand mag me
daarbij een strobreed in de weg leggen.

Jacques Lu Cont meets James Brown

Je hebt al heel wat verschillende projecten gehad: Atomic,
Magic Ballet Ensemble, Ultrasonic 7 en ga zo maar door. Is het
moeilijk voor jou om je te concentreren op één
project?

Niet echt. Ik doe nu al heel lang én ‘t Hof van Commerce én m’n
andere projecten, maar eigenlijk hangt dat allemaal nauw samen. Ik
weet niet precies waarom ik onder zoveel namen muziek heb gemaakt.
Misschien was ik gewoon op zoek naar m’n eigen ding. Ik denk wel
dat ik het nu gevonden heb.
enola: In je muziek meng je meestal verschillende stijlen door
elkaar. Is er een genre dat je het nauwst aan het hart
ligt?

Funk.
enola: Ik had gedacht dat je hiphop ging zeggen.
De hiphop die ik goed vind, beschouw ik als funk. Dat is voor mij
een heel breed begrip. Neem nu Queens of the Stone Age, heel wat
van hun nummers zijn voor mij ook funk. Voor mij is funk alles wat
puur, vuil en smerig is. Op mijn plaat heb je wel op ieder nummer
een verbastering van funk.
enola: De enige juiste omschrijving voor ‘Fortification’ is dus
een moddervette funkplaat.

Zeker weten. De mensen die de plaat al gehoord hebben, komen ook
tot die conclusie en daar ben ik heel blij om. In genres denken, is
natuurlijk wel een moeilijke oefening, aangezien iedereen daar zijn
eigen definitie aan geeft. Op mijn favoriete platen aller tijden
vallen moeilijk stempels te plakken. Als een artiest mooi binnen de
lijntjes kleurt van een bepaald genre, vind ik het meestal ook
saai. M’n favoriete band van de laatste jaren is bijvoorbeeld TV on
the Radio. Kleef daar eens een genre op, dat lukt niet. TV on the
Radio is TV on the Radio. Punt. Hoewel ik mijn plaat zou
omschrijven als funk, kan je net hetzelfde zeggen van
‘Fortification’.
enola: Nog een slotvraagje: kan je een paar platen opnoemen
waardoor je nieuwe plaat beïnvloed is?

TV on the Radio is heel belangrijk geweest voor mij, maar dat zal
je wel niet horen op de plaat. Naar oude funk ben ik natuurlijk
altijd blijven luisteren en ook artiesten als Lindström and Prins
Thomas hebben me zeker beïnvloed. (denkt lang na) Weet je wat me
zeker zwaar beïnvloed heeft? Die remix van ‘Mr. Brightside’ van The
Killers door Jacques Lu Cont (aka Thin White Duke, sv). Dat vind ik
echt een ongelofelijk goed nummer. Dat is rustige ambient, maar
tegelijkertijd enorm dansbaar en fel.
enola: Funky zou ik het wel niet noemen.
Nee, dat is waar. Dat zou een stap te ver zijn. Weet je wat een
goede omschrijving zou zijn voor de klank van mijn plaat? Die remix
van ‘Mr. Brightside’ met een stevige scheut James Brown erin.
enola: Je maakt ons wel erg benieuwd. Bedankt voor het
gesprek!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

twee × 1 =