The Mars Volta :: Scabdates

Abrasions Mount The Timpani
Take the veil cerpin taxt
A. Gust Of Mutts
B. And Ghosted Pouts
Caviglia
Concertina
Haruspex

Cicratiz
A. Part I
B. Part II
C. Part III
D. Part IV

De bovenstaande tekst zal velen waarschijnlijk maar weinig zeggen.
Al fronsend zullen sommigen misschien gokken dat het gaat om een
experimenteel en ondoorgrondelijk gedicht, waar de lezer zelf maar
betekenis moet aan toekennen. Progrock-adepten daarentegen zullen
wel een Aha-Erlebnis meemaken, aangezien het gaat om de tracklist
van ‘Scabdates’, de eerste live-plaat van The Mars Volta, de
eigenzinnige Texaanse progrockers die eclecticisme hoog in het
vaandel dragen. ‘Take the Veil Cerpin Taxt’ en ‘Cicratiz’ zijn
namelijk nummers van hun verpletterende debuut De-loused in the Comatorium en heden ten
dage zijn er maar weinig bands die hun songs opsplitsen in
episodes.

Het moet echter gezegd: live-platen kunnen bij ons meestal op
weinig enthousiasme rekenen. De songs zijn vaak minder goede
versies in vergelijking met die van de studioplaten en soms wordt
men geconfronteerd met de technische beperkingen van een groep die
men voordien een grote virtuositeit toedichtte. Bij The Mars Volta
waren onze verwachtingen echter wel hoog gespannen. Wie hen eerder
dit jaar in de Ancienne Belgique aan het werk zag, weet dat de
groep live roesopwekkender is dan een paar Duvels op een lege maag.
De groep speelt namelijk geen songs, maar hypnotiserende jams,
doorspekt met veel improvisatie, zodat slechts af en toe stukjes
uit de studioplaten te herkennen vallen. Het resultaat is een
bezwerende mix van experiment, tomeloze overgave en een bijna
ondraaglijke intensiteit. Jammer genoeg wordt onze scepsis ten
opzichte van live-platen gedeeltelijk bewaarheid, want ‘Scabdates’
slaagt er niet helemaal in om de uitstekende live-reputatie van The
Mars Volta eer aan te doen.

De schuld ligt echter niet bij de band zelf maar bij de vaak povere
geluidskwaliteit van de opnames. We verwachten geen akelig perfect
geluid als op Minimum Maximum
van Kraftwerk, maar de sound op deze plaat is soms even rommelig en
onzuiver als het uitverdedigen van een voetbalclub in derde
provinciale. Pas wanneer men de versterker goed opendraait en erg
aandachtig luistert, kan men ten volle genieten van de geniale
riffs en vingervlugge solo’s van Rodriguez-Lopez, de bevlogen
synthpartijen van Isaiah Ikey Owens, de bezeten vocals van Cedric
Bixler en de vele gesamplede geluiden. Ook het applaus van het
publiek is nauwelijks te ontwaren, het blijft tenslotte een
live-plaat.

On a brighter note: het album is wel representatief voor het
gemiddelde concert van The Mars Volta. Hoewel de cd zogezegd is
opgebouwd uit twaalf nummers, gaat het eigenlijk maar om drie
songs, met name de twee ‘Deloused’-nummers en ‘Concertina’, een
song van op hun ‘Tremulant EP’. Hoewel er geen nummers van Frances The Mute te vinden zijn op
‘Scabdates’ (een spijtige lacune overigens, want ‘The Widow’ en
vooral ‘Cassandra Gemini’ waren absolute hoogtepunten in de AB)
krijgen deze songs wel een ‘Frances’-behandeling. Ze worden
namelijk getransformeerd tot muzikale psychedelische trips met
epische proporties.

De plaat gaat van start met ‘Abrasions Mount the Timpani’:
aankondigingen van een airhostess, een gong en wenende baby’s
vormen een kakafonie van weirde geluiden terwijl de band als een
volleerd jazzcombo eerst even opwarmt om dan los te barsten in een
gedreven versie van ‘Take the Veil Cerpin Taxt’. Vooral Bixler
steelt de show door zijn zangpartijen af te wisselen met hoge
kreten waar Prince in vervlogen tijden zo’n patent op had. Een
complexe riff van Rodriguez-Lopez kondigt vervolgens aan dat de
band de vertrouwde paden van de song zal verlaten om een bezwerend
ommetje te maken. In ‘A.Gust Of Mutts’ gebruikt Cedric
postrockgewijs z’n stem als instrument door mantra’s te spuien over
een wild feedbackende gitaar en de uitzinnige drums van Jon
Theodore. Het is ongetwijfeld één van de hoogtepunten van
‘Scabdates’. Na ‘B. And Ghosted Pouts’ belandt de band na deze
omleiding dan weer op de plaats waar ze hun muzikale reis begonnen
waren. Dit deel van de plaat maakt helemaal duidelijk dat Omar
Rodriguez-Lopez de bandleider is van The Mars Volta. Zijn
gitaarpartijen zetten telkens de lijnen uit die de andere
muzikanten moeten volgen.

Over ‘Caviglia’ en ‘Haruspex’ kunnen we kort zijn: het zijn
preludes op respectievelijk ‘Concertina’ en ‘Cicratiz’. Deze
laatste song maakt de hoofdmoot uit van ‘Scabdates’ (ze duurt een
goeie 40 minuten). In tegenstelling tot ‘Cassandra Gemini’ weet
deze live-versie echter niet constant te boeien. De eerste drie
delen illustreren vooral de virtuositeit van de muzikanten van The
Mars Volta en weten een goede spanningsboog te creëren, maar deel
vier is er toch te veel aan. Wij kunnen een gezonde dosis exces
verdragen, maar een kleine twintig minuten gesamplede geluiden
(straatgesprekken, strepen Spaanse volksmuziek,…) terwijl de band
op de achtergrond verder jamt, wordt gewoon irritant.

Met ‘Scabdates’ zal The Mars Volta weinig nieuwe zieltjes voor zich
winnen. Wie ‘Frances The Mute’ beschouwde als een oefening in
overdaad dient deze plaat te mijden als de pest. Dit is voer voor
de echte fans (count us in), maar zelfs zij zullen moeten
toegeven dat er meer had ingezeten. Wij kunnen The Mars Volta-leken
enkel het volgende aanraden: spaar uw geld voor een kaartje wanneer
de groep België of Noord-Frankrijk nog eens aandoet. Live is de
band namelijk begeesterend en lichtjes briljant, maar deze plaat
maakt dat niet helemaal duidelijk. Jammer!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

vijf − 4 =