Paul Simon en Art Garfunkel. Zet twee heren in een studio, geef ze een akoestische gitaar, laat ze samen zingen, zet het op cd en ziedaar: een recensie waarin de meesters van de meerstemmige zang weer opduiken. Excuus, maar The Moore Brothers hebben er ook zelf om gevraagd. Dan hadden ze maar niet van die lieve, zoete luisterliedjes moeten maken.
Now is the Time for Love is na Colossal Small en On & Out het derde album van Greg en Thom Moore. Het is de eerste cd waarop ze geen hulp krijgen van een drummer en een bassist. The Moore Brothers komen uit Californië. Ze hebben vijftien jaar met elkaar op een kamer doorgebracht en zijn nog steeds de beste maatjes. We kunnen ons ook bijna niet voorstellen dat de twee überhaupt weten hoe ruzie te maken. Het zijn de mannen van het poldermodel. Greg: "Jij eerst een liedje, dan ik eentje, dan jij weer, en dan ik. Goed Thom?" Thom: "Goed Greg."
En zo geschiedde: de oneven nummers zijn voor Thom, de even nummers voor Greg. Zo gaat het al jaren. Niet dat het voor de luisteraar veel uitmaakt. De songs van Thom mogen volgens Greg dan soms net ietsje gecompliceerder in elkaar zitten (je hebt er alle vingers van een hand voor nodig en niet twee zoals vaak het geval is bij Greg), maar het valt nauwelijks op. Dat is ook meteen het grootste bezwaar. De achttien akoestische nummers (inderdaad: een hele zit) zijn nogal inwisselbaar. Of de gebroeders nou over het meisje Becky zingen of over Motörhead (!?), ze doen het steeds in hetzelfde tempo en creëren steeds dezelfde sfeer. Na een liedje of zes weet je het als luisteraar wel: dit hebben we eerder gehoord, en wel op deze cd.
Toch staan er enkele zeer sterke nummers op Now is the Time for Love. Zo is het titelnummer, de opener van de cd, prachtig opgebouwd. Thom begint met "Look at the girl/there in her eyes/is there a thing/that you don’t recognize", waarna Greg met "When you make your way…" het refrein inzet. Het is een warme, rijke song. Ook de harmonieën op "Falling" en "Sorting Books" (over een meisje dat boeken sorteert die niemand leest) staan na een paar luisterbeurten nog als een huis. Een prachtig huis. Jammer genoeg zijn deze momenten schaars.
Liefhebbers van Simon & Garfunkel: kijk niet verder als u een album zoekt dat tot in alle voegen het geluid van dit illustere duo ademt. Maar mag het ietsje spannender en ietsje moderner? Dan bent u met Quiet is the New Loud of Riot on an Empty Street van Kings of Convenience veel beter af.
