Kraftwerk :: Minimum Maximum

Werchter, 30 juni 2005. Terwijl tijdens het optreden van Snoop Dogg
de soft porno-visuals en door hoe‘s en bling bling
gedomineerde raps de revue passeren, zorgt Kraftwerk voor één van
de meest fascinerende en vooral paradoxale gigs die ondergetekende
ooit heeft mogen aanschouwen. Het lijkt immers een saai en weinig
opwindend gegeven: vier mannen op gezegende leeftijd die gedurende
twee uur bijna bewegingsloos achter hun laptop vertoeven ( waar
Hütter, Schneider en Hilpert nog op synchrone wijze hun knieën
lichtjes naar voor bogen, was het vooral Henning Schmitz die
pertinent weigerde om zelfs maar een gelaatsspier te verroeren).
Toch waren het deze Duitse pioniers van de elektronische muziek die
de Pyramid Marquee op esthetisch verantwoorde wijze op haar
grondvesten lieten daveren. Wie deze show (minus de lichtjes
geniale videowall) ook in de huiskamer wil ervaren, dient zich
onmiddellijk ‘Minimum Maximum’ aan te schaffen.

De tracklist komt bijna helemaal overeen met de setlist van het
optreden in Werchter en de computerklanken klinken opnieuw even
zuiver als sprankelend bronwater. ‘Minimum Maximum’ is een
live-album, maar in feite kunnen we deze dubbelaar ook bestempelen
als een best-of. Al de klassiekers ( ‘Autobahn’, ‘Radioactivity’,
‘The Model’, ‘Trans Europe Express’, ‘The Robots’, … ) komen immers
aan bod, aangevuld met recenter werk als de eerste twee etappes uit
hun ‘Tour de France Soundtracks’. Men hoeft ook niet te vrezen voor
een te enthousiast publiek wiens gejoel en gefluit de sound van de
nummers naar de verdoemenis helpt. Vele live-platen zijn namelijk
in dit bedje ziek. Net als op hun studioplaten, echter, klinkt de
electropop van Kraftwerk hier erg helder en akelig perfect. Twee
uur lang worden koele synthesizers gelardeerd met lichte maar
effectieve beats, bleeps en glitches aangevuld met doodsimpele
teksten met een hoog tongue-in-cheek-gehalte. Een mooi
voorbeeld is terug te vinden in ‘Radioactivity’: “Radioactivity
it’s in the air for you and me / Radioactivity discovered by Madame
Curie
“. Dit wordt gezongen met een sérieux die heerlijk
contrasteert met de bijna banale eenvoud van deze lyrics.
Dergelijke zinssnedes kunnen niet anders dan een lach op het
gezicht toveren van iedereen met een gevoel voor droge humor.

Wat erg opvalt aan ‘Minimum Maximum’ is hoe fris en dansbaar de
muziek van Kraftwerk nog steeds klinkt ondanks de ouderdom ervan.
Anderen zullen er misschien anders over denken, maar naar ons
gevoel zijn er weinig sporen van gedateerdheid en oubolligheid te
ontwaren op deze plaat. Hun aantrekkelijke mix van humor,
vakmanschap en ervaring spreekt heel terecht nog steeds
muziekliefhebbers van verschillende generaties aan. Dat James
Murphy van LCD Soundsystem erg
goed naar Kraftwerk heeft geluisterd, mag bijvoorbeeld blijken als
we de synthesizerloop uit ‘Home Computer’ vergelijken met die van
‘Disco Infiltrator’. Voor wie nog moet kennismaken met één van de
meest invloedrijke groepen uit de popgeschiedenis is ‘Minimum
Maximum’ dan ook het ideale vertrekpunt.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

veertien + zes =