Terwijl Doseone meer bijklust dan de gemiddelde zwartwerker en daarbij wel eens slordig werk aflevert (13 & God) en Odd Nosdam zich vooral achter de knoppen schuilhoudt, bleef het opvallend stil rond dat derde lid van cLOUDDEAD, Why? genaamd, maar daar komt met Sanddollars, the EP eindelijk verandering in.
Op Hymie’s Basement en de tweede cLOUDDEAD na, leek Yoni Wolf a.k.a. Why? de sabbat wel heel erg in gedachten te houden. Maar in afwachting van het nieuwe soloalbum deze zomer, heeft de man zich dan toch nog uit de luie zetel weten te hijsen voor dit fraaie miniatuurtje, Sanddollars, the EP geheten. Nomen est nog meer dan anders omen en dus kunnen we hier ondanks acht nummers wel degelijk spreken van een e.p.. Het album klokt af op een mooie vierentwintig minuten.
Met elke nieuwe worp lijkt Why? zichzelf opnieuw uit te vinden. Waar de eerste split-EP You’ll Know Where Your Plane Is / Eat met Odd Nosdam nog heel sterk aansloot bij cLOUDDEADs officieuze debuut cLOUDDEAD, kregen we op debuutalbum Oaklandazulasylum een Why? die, de akoestische gitaar in de aanslag, wel eens als een schizofrene singer-songwriter durfde te klinken. En toch wist Why? met dit album en zijn The Early Whitney EP nog steeds aan te sluiten bij de hele avanthopbeweging.
Op Sanddollars, the EP is het niet anders. Why?, die steeds meer zijn eigen, unieke stem vindt, laat klassieke songstructuren te pletter lopen op muren van avanthop: nasale rap en zang, verstoorde, abrupt afgebroken drumpatronen en geluidsclashes vormen dan ook de broodnodige stoorzenders op wat we in onze wildste fantasieën wel eens als een popplaat durven te omschrijven.
"Miss Ohio’s Nameless" is onmiddellijk een dubbeltje op zijn kant. In essentie is dit niet meer dan een klassieke song, maar Why?’s typerende zang en het uiterst minieme rapintermezzo geven het geheel toch nog een vertrouwd gevoel. Ook "Mutant John" lijkt maar niet te kunnen kiezen tussen een klassieke rocksong en avant waarna beiden dan maar tot een dwingend geheel samengesmolten worden. Evenals "Vice Principal" dat start als een geslaagde, op een piano steunende song maar waarin de climax vervangen wordt door typerende avanthop-tempowisselingen. Andere songs zoals het prachtige "500 Fingernails" dat met een gejaagd jazzy ritme naar de eindmeet spurt en "Sick To Think" kunnen dan weer zo op Oaklandazulasylum terecht.
Met Sanddollars, the EP toont Why? nogmaals aan waarom hij onze favoriete cLOUDDEAD-man is, want waar Odd Nosdam zich te veel verliest in klankexperimenten, en Doseone te vaak in herhaling valt om blijvend te kunnen boeien, weet Why? steevast een knappe mix tussen pop en hop te maken. Als deze EP een goed indicatie is van wat komen zal, dan zou Why?’s tweede full length wel eens de ultieme clash tussen pop en avanthop kunnen zijn. In afwachting daarvan noemen we dit alvast Why?’s popplaat. En weet u, pop heeft in geen jaren nog zo interessant geklonken.
