Na die ellendige jaren-tachtig-revival belanden we ondertussen langzamerhand terug in de jaren negentig. Het hippe Morrlabel eerde de shoegazersgeneratie al met Blue Skied ’n Clear, de invloeden van gitaarpedalentovenaars als Kevin Shields beginnen nu ook in het werk van jonge groepjes op te duiken. Het Zweedse The Radio Dept. bewijst met het prachtige Lesser Matters dat dat niet eens zo’n slecht idee is en presenteert ons het debuut van het jaar.
The Radio Dept. werd in Malmö opgericht door de vrienden Elin Almered en Martin Larsson. Hun naam haalden ze van de lokale radioreparatiewinkel "Radioavdelningen". In 2001 vonden ze hun definitieve drummer en bassist in Per Blomgren en Lisa Carlberg. Goed drie jaar later ziet hun debuut Lesser Matters nu het daglicht.
Nog maar vier weken wonen we samen met Lesser Matters en wat ons betreft mag het nu al tot een huwelijk komen. Het is lang geleden dat een debuutplaatje ons zo bij ons nekvel greep en een trouwe metgezel werd in menig uur. Met referenties aan Boo Radleys, My Bloody Valentine en andere schoenstaarders presenteren ze dertien nummers die baden in dromerige melancholie.
Wij kennen Malmö niet, maar afgaande op Lesser Matters is het leven er niet veel beter dan in om het even welk bekrompen stadje. In "Bus" gaat het van "nothing happens" en ook elders hangt de sfeer van de betere Skandinavische jongerenfilm: een provinciestad, veel stilte, gestaar in de verte en een absoluut gebrek aan actie. Gedachten aan Fucking Åmal zijn nooit ver weg.
Met het dromerige "Too Soon" wordt een goeie minuut intro geleverd, eerste single "Where Damage Isn’t Already Done" zorgt daarna meteen voor de Boo Radley-vergelijking met zijn glasheldere gitaar die verdrinkt in bassfuzz. "Why Won’t You Talk About It?" start gehuld in mistwolken van gitaren, waarna keyboards de boel gepast volplamuren.
"Slottet 2" is een overbodige instrumental, met "1995" schreef de groep een bijna echt popnummer over ver vervlogen, onschuldigere tijden. Gepakt worden we even later door het duet "Strange Things Will Happen" waarin gastzangeres Eilin haar stem laat horen. Het zorgt voor afwisseling: een nieuwe droom tussen alle andere.
Over afsluiter "Lost And Found" kunnen we op zich een paragraaf vullen, en dat zijn we bij deze van plan. Zelden is het vertoond dat een groep zo’n prijsbeest helemaal achteraan op de plaat verstopt. We hebben minder aandacht trekkende nummers als "Your Father" en "Ewan" nog horen passeren, en plots is er die tingelende intro die aankondigt dat dit de popste song van Lesser Matters wordt. Ook tekstueel bereikt Duncanson hier een hoogtepunt: "Lost And Found", is op zich al een reden om deze groep uw oor te lenen.
Eigenlijk hebben we maar één serieuze bemerking over Lesser Matters en dat is dat de plaat wat ons betreft nog veel langer mocht duren. Hoewel onze attention span maar drie kwartier ver draagt, verbaast het ons telkens weer als opnieuw de tonen van Lost And Found weerklinken. En dus lonkt alweer de playtoets. Een voorlopige plaat van het jaar hebben we al even, maar de titel "debuut van het jaar" was nog te krijg. Bij deze weten we wie er mee aan de haal gaat.
