50 First Dates




Er zijn geen zekerheden meer in het leven: de éne week zie ik
mezelf verplicht om zowaar goeie punten uit te delen aan ‘The Punisher’, en nu besluit van alle
mensen ter wereld zelfs Adam Sandler om z’n tweede degelijke film
te maken (na het nog steeds in mijn zenuwuiteindes nazinderende
‘Punch-Drunk Love’). Dan ga je naar
zoiets kijken in de volle overtuiging dat je achteraf een vlammende
tirade zult kunnen afsteken, krijg je zoiets op je brood: een
romantische komedie die, ondanks een aantal voor de hand liggende
komische flaters, er toch in slaagde om me te charmeren. De oude
zeur in mij voelt zich verraden nu hij verplicht werd z’n grote
smoel te houden.

Sandler speelt Henry Roth, een dierenarts die op Hawaï werkt in een
plaatselijke zoo. De film wil ons doen geloven dat Henry een bona
fide babe magnet is, die knappe touristes het bed in praat
en hen vervolgens met een glimlach terug naar huis laat keren om
nooit meer van zich te laten horen. Gezien Sandlers niet bepaald
onweerstaanbare fysiek is dat niet echt een geloofwaardig
uitgangspunt, maar goed. Wanneer hij in een café de niet geheel
afzichtelijke Lucy Whitmore (Drew Barrymore) ontmoet, voelt hij
zich echter meteen tot haar aangetrokken – ze raken in een boeiend
gesprek verwikkeld, het klikt tussen beiden en ze voelen het. Henry
maakt een afspraak met Lucy voor de volgende dag, maar wanneer hij
haar opnieuw gaat opzoeken, herinnert ze zich niets van hem. Lucy
lijdt na een auto-ongeval immers aan korte termijn-geheugenverlies:
alles tot voor het ongeluk herinnert ze zich nog perfect, alles
daarna is een groot zwart gat. Elke dag wordt ze wakker en is ze de
vorige vergeten – ze denkt nog steeds dat ze wakker wordt op de dag
van de autocrash.

Haar vader en broer hebben sindsdien de illusie in leven gehouden,
door steeds opnieuw net te doen alsof het inderdaad nog steeds de
dag van het ongeluk is – in de praktijk wil dat zeggen dat ze elke
dag de verjaardag van de vader moeten vieren, waarop hij elke dag
dezelfde video van ‘The Sixth Sense’
cadeau krijgt. (Lucy: “Wow, ongelooflijk dat Bruce Willis een spook
is! Hadden jullie dat zien aankomen?” Vader en broer, bijna
psychopatisch omdat ze die film al meer dan 365 keer hebben moeten
zien: “Nee, absoluut niet. Wat een schok…”) Henry, voor het eerst
verliefd in z’n leven, besluit om door te zetten, en dag na dag
zoekt hij verschillende manieren om haar telkens opnieuw verliefd
op hem te laten worden.

De plot heeft dus iets weg van ‘Memento’, gekruist met die van de Bill
Murraykomedie ‘Groundhog Day’. Niet bepaald een toonbeeld van
originaliteit: jongen ontmoet meisje, meisje vergeet jongen, jongen
gaat achter meisje aan en ze leven nog lang en gelukkig. Maar wie
gaat dan ook naar dit soort film kijken in de hoop een origineel
stukje cinema te zullen zien? Een romantische komedie van het
kaliber waarin actrices als Drew Barrymore zich vertonen, rekenen
juist op dat gevoel van vertrouwdheid bij de kijker. Je wéét wat je
kunt verwachten, je wéét wat de toon van de film zal zijn en je
weet al helemaal hoe het zal aflopen. De enige vraag die er nog
overblijft, en de enige waar je legitiem over mag klagen indien het
niet juist zit, is of het ook wel grappig is. Of de film enige
charme weet te tonen terwijl hij onderweg is naar die conclusie die
we vanaf het begin al zagen aankomen. En dat valt dus bijzonder
mee.

Het begint weinig spectaculair, met een tenenkrullende scène waarin
een walrus een collega van Sandler onderkotst en met de introductie
van een eigenaardig personage waarvan niemand zeker is of het nu
een man is of een vrouw is, maar die wel de ondankbare taak krijgt
om ondersteboven in een ton vol vis te duiken en consequent de
meest pijnlijk ongrappige dialogen in de film te moeten spuien. Het
is mij een volslagen raadsel wat dit personage in de film kwam
doen, al was het maar omdat hij/zij niets toevoegt aan de rest van
het verhaal – een pijnlijke herinnering dat we ondanks alles, tóch
naar een Adam Sandlerfilm aan het kijken zijn, wellicht? Bovendien
lijdt ook deze film aan wat ik graag “het Hidalgo-syndroom” zou willen noemen – het
onverklaarbare geloof dat dieren kunnen verstaan wat mensen zeggen
en op een intelligente manier kunnen reageren. Sandler heeft hier
praktisch heelder conversaties met een zeeleeuw, die hem schijnbaar
altijd begrijpt. Vréselijk.

Maar daar tegenover staat het feit dat er een zeer aangename
chemistry bestaat tussen Sandler en Barrymore – Sandler
heeft de irritante maniërismen uit z’n vorige komedies voor de
gelegenheid achter zich gelaten en speelt het meer straight. In z’n
andere films was zijn personage vaak weinig minder dan een lastig,
jennend kind, maar hier speelt hij gewoon een man van goeie wil,
zonder dat hij in extremen vervalt. In combinatie met Barrymore’s
frisse verschijning, zorgt dat voor een heel lief, charmant
komedietje. Neem een moment vroeg in de film: na hun eerste
conversatie in het café keren ze allebei terug naar de parking, ze
maken hun afspraak voor de volgende dag en keren terug naar hun
auto’s, die van elkaar gescheiden worden door een bestelwagen. Ze
weten beiden dat het klikte, en allebei staan ze zo’n beetje op en
neer te springen van blijdschap, wanneer natuurlijk die bestelwagen
wegrijdt, zodat ze elkaar plots kunnen zien. Jà, die grap is
voorspelbaar en stroperig – maar de timing ervan zit goed en de
personages zijn allebei zo sympathiek, dat het heel makkelijk wordt
om er toch mee te lachen.

Bovendien zijn er een aantal werkelijk hilarische scènes, zoals die
waarin Sandler een vriend overhaalt om een overvaller te spelen,
zodat Barrymore hem zou kunnen helpen, én we krijgen Sean Astin in
een zeer leuke bijrol. Wat wil een mens nog meer?

’50 First Dates’ heeft geen enkel recht om zo goed te zijn als hij
is: het scenario is van a tot z voorspelbaar, Adam Sandler doet er
in mee en de basisideeën zijn gepikt van andere films. Maar het
wérkt – binnen de grenzen van wat dit soort van pluizige, donzige
cinema toelaat, is dit goed gemaakt entertainment. De wonderen zijn
de wereld nog niet uit.

http://www.sonypictures.com/movies/50firstdates/index.html

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

5 × 2 =