Twee maanden geleden kondigde Guided By Voices aan er mee te stoppen. ""We are the kings of indie rock. When we quit, indie rock will die.", zo voegde Robert Pollard er nog aan toe. Onze woorden klinken heel anders: "Not!!!" Modest Mouse tekende voor het nagelnieuwe ’Good News For People Who Love Bad News’ bij Sony en met hun aanwezigheid op Rock Werchter is de indierock nog niet aan sterven toe.
Hoeveel geduld moet een band uitoefenen om het tot de top te maken? En hoeveel water moet er bij alcohol gedaan worden om hem drinkbaar te maken? Dit zijn vragen waar Modest Mouse ons zeker een antwoord op kan geven. Ooit klonk Modest Mouse nog té fucked up om het tot popmuziek te maken en waren het bands als Pavement die een brug legden tussen de underground en de popmuziek. Ondertussen is het Modest Mouse’ eigenste taak geworden om die brug zélf te leggen en daarbij klinkt Modest Mouse nú veel bedachtzamer dan vroeger. Waar Modest Mouse binnnen haar geluidsspectrum altijd érg lo-fi klonk, daar mag u nu uw zoektocht naar songstructuren binnen de overdaad van het lekkere lawaai staken, want op ’Good News For People Who Love Bad News’ schiet Modest Mouse met scherp. Single "Float On" werd voorzien van een stevige injectie Alphaville en daarmee ontbloot Modest Mouse haar meest vriendelijke aangezicht ooit.
Good News For People Who Love Bad News opent met een weinig betekenende intro, maar het voornoemde "Float On" ontwricht de anticipatie vlug en zet daarmee een positieve toon naar de rest van het album, dat het met minder franjes moet stellen maar zeker niet minder overtuigt. De instrumentale en vocale uitbarstingen van weleer worden strakker aan de lijn gehouden maar daarmee komt Modest Mouse tot het ideale breekpunt tussen experimentaliteit en toegankelijkheid. Met "Dancehall" klauwt Modest Mouse nog heel even naar het verleden, maar met deze zevende plaats wordt Good News For People Who Love Bad News strategisch in twee gespleten.
Deel twee neemt een nóg betere start met Bukowski. Dit nummer gaat over de onuitstaanbare zak in elk van ons en bevat de meest zalige lyrics die ondergetekende in jaren door z’n semi-authistische keel werden geramd. Het leeuwendeel van de aandacht dient echter naar Modest Mouse’ trek-duw-stoot melodieën uit te gaan, die op Good News For People Who Love Bad News volwassener dan ooit klinken. Ooit waren deze alleen in een prematuur stadium denkbaar en het moet de rijke ervaring van Modest Mouse zijn die ze op een plaat als Good News For People Who Love Bad News volledig tot hun recht laat komen. Met deze plaat heeft Modest Mouse er dan ook een stevige concurrent voor klassieker The Lonesome Crowded West binnen eigen discografie bij.
Good News For People Who Love Bad News is essentiëel: Modest Mouse heeft nu zicht op haar breedste publiek ooit, zonder haar vaste publiek daarbij op de tenen te moeten trappen. Daarmee is Good News For People Who Love Bad News dé uitgelezen kans om Modest Mouse aan het collectieve geheugen toe te voegen.
