Groep Jezus :: This Land is Ours

Begin 2000 zakten mijn goede vriend Lukas Frankensteiner en ik af
naar de AB-Club in Brussel, voor een optreden van Kiss My Jazz, de
toenmalige all stars band van Rudy Trouvé. We werden die
avond vergezeld door onze respectieve echtgenotes, zodat het
onbegonnen werk was om pas via enkele ‘tussenstationnetjes’ naar de
Club te gaan. We waren dan ook zeer goed op tijd, en konden nog het
hele voorprogramma meepikken. Op het podium stond een erg jeugdig,
sympathiek groepje waarvan we nog nooit hadden gehoord. Die groep
heette Groep Jezus, zo lieten we ons vertellen, en bracht heel
fijne pop, die me bij momenten deed denken aan de betere muziek uit
de jaren ’80. Na het optreden kocht ik hun singletje, ‘Healthy
Love-Life’, dat daarna maanden aan stuk op de schouw heeft gestaan
als ‘geheugensteuntje’, want als er ooit een full-cd zou uitkomen
van die groep, dan wilde ik die voor geen geld missen!
In 2001 verscheen het debuut ‘Turn Up Speed or Show Me Love’, een
plaat die ondanks enkele (beginners- en) schoonheidsfoutjes toch
gedurende lange tijd niet uit mijn cd-speler te branden was. Wat ik
op dat moment niet begreep, was waarom deze band niet meer
publiciteit kreeg. Dit was gewoon heel erg fijne muziek, zonder
pretenties en met heel veel enthousiasme en een gezonde dosis
zelfvertrouwen gemaakt. Ik was bang dat het ook met Groep Jezus zou
aflopen zoals met zoveel Belgische groepen: eerst hemel en aarde
verzetten om een plaat te kunnen maken, die nauwelijks onder de
aandacht krijgen van het grote publiek en er dan maar mee
kappen.
Groot was dan ook mijn opluchting toen ik op een mooie dag het
liedje ‘Feel It!’ hoorde op de radio. Meteen wist ik dat de band
nog leefde én geslaagd was voor één van de zwaarste proeven in de
Muziekwereld: een eigen sound. Men vergelijkt de stem van zanger
Iwein Segers wel eens met die van Morrissey, Dave Gahan of zelfs
Evan Dando (ik vond dan weer dat hij af en toe klonk zoals Jarvis
Cocker, in de beginjaren van Pulp), toch was het meteen duidelijk
dat het hier niet ging om een loze kloon, maar wel degelijk om onze
sympathieke troubadour uit de Druivenstreek. En bij die ene, knappe
single zou het niet blijven. Het aftellen kon weer beginnen, want
er werd ook gewerkt aan een nieuwe cd!
Die nieuwe cd, ‘This Land is Ours’ is intussen een feit. Eerste
vaststelling: we horen hier een groep die niet één stap, maar
drie-vier stappen vooruit heeft gezet. De songs zijn ijzersterk, de
arrangementen zijn knap en de klank zit zo snor als het gewas onder
de patatneus van Saddam. Opener ‘Let’s Go!’ mag voor mijn part nu
al op het lijstje gezet worden van de Mooiste Liedjes van 2004. De
song begint als ‘iets’ van Tom Helsen, maar gaandeweg blijkt het
een Magic Box te zijn, waaruit steeds meer verrassingen
tevoorschijn komen. Na ‘Let’s Go!’ volgen ‘Feel It!’ en ‘Love
Time’, en na dit trio weet je gewoon dat je je niet bekocht hoeft
te voelen met dit schijfje. De cover van ‘Moviestar’, het
huppelliedje van Harpo, vond ik aanvankelijk een rare keuze, maar
Segers zingt het met zo’n sérieux, dat het bijna klinkt als een
verwijt aan het adres van één of andere liefdesrivaal. ‘Teenage
Boys Will Come’ brengt ons vervolgens bij de zogenaamde
‘Morrissey-stuff’. Dat nummer klinkt inderdaad alsof een engel
Segers, op een mooie nacht, een Goddelijke Boodschap kreeg
ingefluisterd die van de Meester kwam, maar daar malen wij niet om!
(Wij zijn immers zelf serieuze Mozzer-fans!) ‘My Alarm Goes Off
When You Cry’ is een fantastische songtitel (het liedje iets
minder, maar dat betekent nog steeds: zeer goed!), ‘Crystal in the
Sun’ is dan weer een beauty die schittert als – euh – kristal in de
zon, en het refrein van ‘Bigger is Better’ zou niet misstaan hebben
op ‘Southpaw Grammar’ van de reeds genaamde M.. “Hoe lang gaan ze
dit volhouden?”, denk je dan. Tot aan het einde, zo blijkt, want na
het mooie, ingetogen ‘I’m So Happy That You’re Mine’ en het
rockende ‘Right’ kunnen we maar één ding besluiten: deze Groep
Jezus is een blijver!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

drie − twee =