Zelf laten de lieden van Austin Lace zich gemakkelijkheidhalve in een pamfletje omschrijven als een lichte en zorgeloze band, maar wij hebben popmuziek nu eenmaal liever met een wat ruwer randje. Deze bende van Nijvel schiet immers nergens met scherp op hun verse ep en rammelt zonder inspiratie wat richting Pavement en Das Pop.
Het openings- en titelnummer "Wax" doorstaat de vergelijkingen nog een beetje en opent gemoedelijk met wat zomerse gitaren, ondersteunt door een schuifelende ritmebox. De strandlakens mogen uit de kast en als de ijsventer passeert willen we wel twee bollen pistache terwijl het zinnetje "Let’s kill some time" blijft doorzinderen in het hoofd. Het duurt nog geen drie minuten, maar dan is de pret ook alweer voorbij.
"Deserve" is ronduit irritant gehuppel: er staat een teleurgesteld paard in de gang en het heeft een zeurderig achtergrondkoortje meegebracht. Ook "Dance some time" en "Benson" verzuipen in de elektronica en suikerzoet Engels. Of dacht u dat wij het leuk vinden om naar nietszeggende zinnetjes als "we could spend our lives in an ashtray" te luisteren?
Een jaar geleden doken ze nog op in enkele "ontdek de ster"-epilogen van Man Bijt Hond en ook nu proberen ze hun wagonnetje aan een kleine trein van beloftevolle Waalse groepjes te hangen. Wij alvast worden warm noch koud van deze Wax en van een zomers bedoeld plaatje mag men toch tenminste wat energiebesparing verwachten.
