Neem het me niet kwalijk, maar eigenlijk is het een beetje grappig:
toen na de Tweede Wereldoorlog heel wat “foute meneren en
mevrouwen” een veilig onderkomen zochten, was er voor de meesten
slechts één adres: Latijns-Amerika. Vandaag lijkt het wel of we het
omgekeerde meemaken: muzikanten uit Latijns-Amerika die hun
toevlucht zoeken in het kille Europa, om van daaruit hun carrière
te lanceren. Ricardo Villalobos deed vorig jaar een geslaagde
entree met zijn ‘Alcachofa’, op het Peacefrog-label van onder
Charles Webster verschijnt nu het debuut van de Chileense Zwitser
Lucien-N-Luciano.
In de jaren negentig was onze Lucien een soort wizzkid, die al van
zijn vijftiende diverse podia beklom om danslustige menigten van de
nodige dreunen te voorzien. Nadat hij – samen met de eerder
genoemde Villalobos en met Atom Heart – mee aan de oorsprong lag
van de Latijns-Amerikaanse elektronica-scene, toog hij vier jaar
geleden naar Zwitserland. Lucien-N-Luciano (niet te verwarren
natuurlijk met het duo Renée & Renato, van het onsterfelijke
‘Save Your Love’ uit 1982) laat zijn plaat beginnen met ‘Alain
Brito’, een acht minuten durende elektro-house-trip, die als 12″ al
een serieuze staat van verdienste bereikte in menige Europese én
Zuid-Amerikaanse discotheek. Wie denkt dat we vervolgens vertrokken
zijn voor meer van hetzelfde, heeft ongelijk. Nochtans had hij de
gemakkelijke weg kunnen kiezen en voortborduren op die ene track,
maar dat doet hij net niet. ‘Blind Behaviour’ is een cd geworden
met heel wat potentieel: er staan tracks op die deze zomer massa’s
mooie jonge mensen uit de bol zullen doen gaan, maar tegelijk
zullen diezelfde godenkinderen wanneer ze moe zijn van het dansen
kunnen outchillen op de andere nummers. Bovendien laat deze
smakelijke melange van elektro, (deep) house, techno en zuiderse
invloeden zich ook beluisteren tijdens het snijden van groenten, de
afwas en het lezen van de krant. Een multifunctionele cd, met
andere woorden, van een veelzijdig muzikant. Hier horen we nog van!
