New Wet Kojak werd aanvankelijk bekeken als een terloops hobby project van enkele Girls Against Boys leden. NWK lijkt echter al sinds enkele jaren te zijn uitgegroeid tot een volwaardige band, met This Is The Glamorous als nieuw werkstuk.
Scott McCloud en Johnny Temple zijn bekend van GvsB, Nick Pellicciotto duikt geregeld op in de credits van Fugazi albums en Geoff Turner heeft een verleden in enkele Washington DC bands. Ervaring genoeg dus, en dat is best te horen op deze nieuwe langspeler. De songs van New Wet Kojak vertrekken vaak van een vrij simpele, maar catchy basis: een basloopje of een korte gitaarriedel met een drumbeat. Saxofoon, synths en wat bliepende elektronica vullen het nummer aan tot een broeierig geheel met een moody en donker randje.
Constante doorheen de plaat is de herkenbare rasperige parlando van McCloud. McCloud komt tekstueel trouwens regelmatig verrassend direct uit de hoek, in tegenstelling tot zijn eerder vage knip-en-plak teksten bij GvsB. In meerdere nummers lijkt hij op onderkoelde toon de draak te steken met het showbizz wereldje, wat zich ook al verraadt in de songtitels. "Supermodel Citizens Usa", "Death to the Pop World" of "Let’s Get Glorified" lijken toch in die richting te wijzen en eigenlijk sluit de muziek hier goed bij aan. Vrij toegankelijk, maar toch met genoeg weerhaakjes om niet als muzikaal behang te dienen voor hipsters in een cocktailbar.
Individuele songs aanhalen is moeilijk. Het album laat zich best in zijn gevarieerde geheel beluisteren, gaande van meer het rock getinte werk als "Supermodel Citizens Usa" over de licht minimale tonen van "Nothing You Can Say" tot punky stuff als "Jealous". Het moody karakter maakt dat je deze plaat niet op elk tijdstip van de dag kan afspelen. Maar wanneer je hem dan wel opzet, wordt hij meestal in een ruk uitgeluisterd. NWK weet een voortdurende vibe op te wekken waarbij je toch nog aparte songs met een eigen gezicht kan onderscheiden.
Stellen dat dit album nu een absolute must zou zijn is dan weer wat overdreven. Wie echter een eigenwijs schijfje zoekt dat wat afwijkt van het reguliere pop/rock werk zonder al teveel moeilijk gedoe zal zich met This Is The Glamorous in elk geval niet bekocht voelen.
